nummer van 10/05/2012 door

‘Egg Raid On Mojo’ van Beastie Boys

Het begon met hardcore

Het is Beastie Boys-weekAdam “MCA” Yauch overleed op 4 mei jongstleden na een lang gevecht tegen speekselklierkanker. Sinds het begin van nummervandedag waren onze redactieleden volkomen vrij in hun nummerkeuze, alles wat spontaan in hen opkwam en een artikel verdiende was toegestaan. Dat is deze week ook zo, zolang het maar van de Beastie Boys is.

Zonder hardcore en punk geen Beastie Boys. Neem nou 171A, op de hoek van Avenue A en 11th Street in de East Village. De studio slash repetitieruimte die in 1980 wordt geopend en al lang weer weg is, is jarenlang het epicentrum van de hardcorescene in New York. De tent wordt gebruikt als illegale club waar beginnende bands optreden. De Bad Brains wonen er tussen de studioapparatuur en nemen daar hun klassieke eerste tape op. Henry Rollins doet er zijn befaamde auditie voor Black Flag. Rat Cage Records wordt daar tot leven gewekt en brengt later de hardcore-klassiekers United Blood (1983) en Victim In Pain (1984) van Agnostic Front uit. In die tent, net als in CBGB’s, bloeit een nieuwe muziekstijl op, afgeleid van punk, die harder, donkerder en gevaarlijker klinkt dan iemand ooit heeft gehoord. Precies zoals dat stukje Manhattan is in die tijd.

Eén van de vaste bezoekers van 171A is Beastie Boy Adam Yauch. Als puber ontdekt hij daar punk en hardcore. Vanuit Los Angeles en Washington is het nieuwe geluid van Youth Brigade, Black Flag en Minor Threat komen overwaaien en Yauch is een ontvankelijke jongen. Opgegroeid in het veilige Brooklyn Heights tijgt hij al op jonge leeftijd naar de gemene en gevaarlijk East Village om zich te laven aan het gitaargeweld van de bands die er optreden.

Voor de grap

De scene geeft Yauch ook dat zetje om zelf een band op te richten. Op zijn zestiende verzamelt hij wat kids om zich heen: “Ik wilde een band beginnen, maar er was eigenlijk nog geen hardcore in New York”, vertelt Yauch in 2001 in het boek American Hardcore (Steven Blush). “We dachten: laten we gewoon een New York-hardcore band beginnen. We schreven wat snellere punkliedjes, als een soort van grap, en we speelden op mijn 17verjaardag.”

“Voor de grap”, zegt Yauch. De humoristische inslag die tot op het laatst de band zou kenmerken, zit er dan al in. Waar de andere bands hun muziek vooral zien als een vehikel om hun frustratie te uiten, ziet Yauch van meet af aan ook de lol in van een in een band spelen.

Reagan Youth in A7, 1981. Adam Yauch met pet op in het publiek.

BB

Beastie Boys heeft op die 17e verjaardag van Yauch nog een klassieke rocksamenstelling: drummer, bassist (Yauch), zanger (de andere Beastie Boy Mike D.) en een gitarist. Met hiphop heeft de band nog niks van doen. Dave Parsons van het toen nog prille Rat Cage Records is geamuseerd door het viertal en biedt hen aan hun eerste plaatje uit te brengen. In 1982 komt Polly Wog Stew uit, met daarop het bekende nummer ‘Egg Raid On Mojo’. Het is een rammelend punkplaatje waarover de meningen indertijd verdeeld zijn. Toch gaan ze als warme broodjes over de toonbank, schrijft popjournalist en ooggetuige van de New Yorkse scene in die dagen, Binky Philips op zijn blog op Huffington Post. Maar dat de band van die jonge enthousiasteling die overal zijn kop opstak een paar jaar later (en de daarop volgende decennia) succesvol zou zijn, kan niemand nog bevroeden.

Yauch was een liefhebber van punk en hardcore en vond daar op jonge leeftijd het platform om ook muziek te maken. Een van zijn favoriete bands was Bad Brains, van wie hij het idee jatte om zijn eigen band ook te kunnen afkorten tot BB. Vanuit die scene maakten hij en zijn vrienden Mike D en Ad-Rock een paar jaar later de sprong naar hiphop om in 1986 het succesvolle Licensed to Ill uit te brengen. De rest is geschiedenis.

Tags: , , , , , , , , ,

-->