nummer van 09/05/2012 door

‘Sure Shot’ van Beastie Boys

Hoe je een metaljochie naar hip hop laat luisteren

Het is Beastie Boys-week. Adam “MCA” Yauch overleed op 4 mei jongstleden na een lang gevecht tegen speekselklierkanker. Sinds het begin van nummervandedag waren onze redactieleden volkomen vrij in hun nummerkeuze, alles wat spontaan in hen opkwam en een artikel verdiende was toegestaan. Dat is deze week ook zo, zolang het maar van de Beastie Boys is.

Een mooi jongensverhaal zoals Kris maandag vertelde, zit er vandaag bij mij niet in. Helaas, geen oudere neef die me een liefde voor sneakers en de Beastie Boys bijbracht. Onuitwisbare jeugdherinneringen zoals die van Gijs gisteren hebben ze evenmin achtergelaten. Nee, mijn eerste kennismaking met hip hop verliep anders, maar niet minder nostalgisch. In provinciale concertzaaltjes, met vloeren die plakten van het bier en waar tussen het brommers kiek’n door zware shag werd gerookt. Zalen als Struik in Heino, het oude Popfront in Zwolle en Elkerlyc in Luttenberg, waar gerapt werd over erecties in het openbaar vervoer van Amsterdam. Precies, zoals de meeste van mijn leeftijdsgenoten uit het oosten des lands waren de eerste beats en raps die ik hoorde afkomstig van Osdorp Posse.

Raps + gitaren = fan

De shows waren keer op keer een gekkenhuis en zo hard, dat ik eigenlijk nauwelijks besefte dat ik naar een hip hop act stond te kijken. Dat Osdorp Posse regelmatig de metalband Nembrionic Hammerdeath mee op tour nam hielp daar natuurlijk ook wel bij. Door die combinatie was het in ieder geval dat ik halverwege de jaren negentig uiteindelijk de Beastie Boys ging waarderen. Op hun tweede album Vlijmscherp nam Osdorp Posse namelijk een nummer op met Nembrionic Hammerdeath: ‘Geen Slaap Tot Osdorp’. Een combinatie van raps vol sterke toerverhalen en harde gitaren, dat ging er bij mij als jonge metalfan wel in. Even later ontdekte ik dat het een bewerking was van ‘No Sleep till Brooklyn’ van de Beastie Boys, die het nummer op hun beurt hadden opgenomen met Kerry King van Slayer op hun debuutalbum Licensed To Ill. Mijn interesse was gewekt. Rond dezelfde tijd kwam Ill Communication uit, het vierde album van de band. En man, wat was dat gelijk raak. Bij het eerste nummer al.

“Because you can’t, you won’t, and you don’t stop.” Ik ken maar weinig openingsnummers, laat staan openingszinnen, die me direct zo een plaat in hebben gezogen als ‘Sure Shot’ deed toen ik Ill Communication voor het eerst hoorde. Laat ik vooropstellen dat ik geen hip hop liefhebber pur sang ben. Door de jaren heen heb ik echter genoeg hip hop acts ontdekt die een nieuwsgierigheid in mij aanwakkeren. Wat die platen allemaal gemeen hebben is dat er behalve goed gerapt vooral ook goed gemusiceerd wordt. Zo werd Eigen Wereld van Opgezwolle mijn favoriete plaat van 2006 alleen al op basis van de muziek. Net zoals ik bij andere stijlen éérst naar de muziek luister en veel later pas aandacht heb voor de teksten, is dat bij hip hop precies zo. Nogal lastig bij een genre waarbij juist de teksten vaak de aandacht opeisen, vandaar waarschijnlijk mijn selectieve waardering voor de stijl.

Rockstructuren in hip hop songs

De intro van ‘Sure Shot’ voldoet al gelijk aan dat criterium. Een simpele groove op een contrabas en een dwarsfluit, meer is er niet nodig om mijn aandacht te krijgen. De Beastie Boys sampleden het uit ‘Howlin’ For Judy,’ een nummer van de Amerikaanse jazzfluitist Jeremy Steig.

https://youtube.com/devicesupport

Onweerstaanbaar, helemaal als die beat er na zestien seconden inklapt. Lekker losjes en gruizig, alsof die live in de studio is ingedrumd. Nog zoiets waarom de Beastie Boys voor mij een perfecte groep waren om hip hop verder vanuit te ontdekken: ze bouwden veel nummers gewoon op als rocksongs. Een intro gevolgd door een couplet en een refrein, dat een paar keer herhaald met een brug of break tussendoor en nog een refrein. En dan die clip bij ‘Sure Shot’ natuurlijk. Als een van de weinige clips van de Beastie Boys niet geregisseerd door de vorige week overleden MCA, maar net als die van ‘Sabotage’ door Spike Jonze. Die zomer spendeerde ik voornamelijk met zorgeloos buiten op straat hangen met vrienden, stapels VHS-banden van 411VM kijken, voor het eerst spelen in een bandje en de kwajongenssfeer uit de clip sloot daar naadloos op aan. M’n liefde voor de Beastie Boys was geboren en ik was blij te ontdekken dat die vorig jaar nog even sterk aanwezig was toen Hot Sauce Committee Part Two uitkwam en ik bijna net zo onder de indruk was als de eerste keer dat ik Ill Communication hoorde.

Tags: , , , , , , , , , ,

-->