nummer van 02/05/2012 door

‘Kill For Love’ van Chromatics

Door de tijd met twee akkoorden

CHROMATICS "KILL FOR LOVE"

Wie sinds hun bijdrage op de uitmuntende soundtrack voor de film Drive niet kon wachten op een nieuwe plaat van het Portlandse Chromatics, kan inmiddels alweer een maandje opgelucht ademhalen. Kill for Love zag op 26 maart jongstleden het levenslicht en is een meesterwerk geworden. Anderhalf uur lang, tussen de Neil Young-cover ‘Into The Black’ en het minimalistische slotstuk ‘No Escape’ in, slingert de band met hun zweverige noisepunkgeweld je van emotie naar emotie. Uitschieter is de meeslepende titeltrack, met een sfeer die zowel het meest melancholische van de jaren 80 als de eenzaamheid van iets recenters als de film Lost in Translation oproept. Toevallige associaties? Ex-gastblogger @freekliebrand tipte mij van niet. Wanneer we goed letten op de begeleiding van ‘Kill For Love’, valt op dat deze uit slechts twee akkoorden bestaat. De B en de E om precies te zijn, volgens de diatoniek een kwart van elkaar verwijderd. Wees niet bang, ook zonder noten te kunnen lezen is de rest van deze post nog wel redelijk te volgen. Ja joh. Afijn, die kwart hebben we vaker gehoord in droevige 80sliedjes als deze. Recent nog zelfs.

‘Interstellar’ van Frankie Rose (2012)

Of de Chromatics in de maand tijd dat hun album later uitkwam dan Frankie Roses ‘Interstellar‘ tijd hebben gehad om haar intro te jatten betwijfel ik, maar het identieke gebruik van de kwart afstand in een melancholisch liedje is verbluffend.

Frankie Rose – Insterstellar

Ze tappen in ieder geval uit hetzelfde vaatje, maar wie bedacht dat vaatje? Daarvoor moeten we uiteraard nog wat verder terug in de tijd.

‘Girls’ van Death in Vegas (2003)

Ahh, daar hebben we de associatie met Lost in Translation. Death in Vegas schonk het nummer ‘Girls’, met ook weer precies die akkoordenpartij waar wij naar op zoek zijn, aan de soundtrack.

Death In Vegas – Girls (Lost In Translation vinyl version)

Diezelfde soundtrack leidt ons naar de volgende aanwijzing, krap twee decennia eerder.

‘Just Like Honey’ van The Jesus & Mary Chain (1985)

Een fantastisch nummer van shoegazepioniers The Jesus & Mary Chain. Wederom afkomstig van de Lost in Translation soundtrack, maar natuurlijk al veel ouder dan de film. Direct na de drumintro horen we de bekende akkoorden.

Jesus & Mary Chain – Just Like Honey

Zijn we dan eindelijk bij de bron aanbeland? Bijna.

‘Atmosphere’ van Joy Division (1980)

Ahh, nog een extreem somber liedje met in de basis een kwart. Het is niet de eerste keer dat we Joy Division op dit blog aanwijzen als de uitvinders van iets revolutionairs in de popmuziek, en vast ook niet de laatste keer.

Joy Division – Atmosphere (Video)

Dus daar heb je het: de jaren 80, Lost in Translation en melancholie. Chromatics weet het allemaal prima te benutten om anno 2012 met een dijk van een nummer te komen. Gejat? Mwah, ze gebruiken een basis om zo met hun eigen sound en een heerlijke zanglijn iets nieuws te creëren. We zien The Gaslight Anthem wel eens minder moeite doen om een nieuwe hit te schrijven (vergelijk dit eens met dit).

Tags: , , , , , , , ,

-->