nummer van 25/04/2012 door

‘Soft Focus’ van T.S.O.L.

Laat je niet misleiden

T.S.O.L. – Soft Focus

Gothpunk. Een term die  de leek waarschijnlijk ogenblikkelijk doet gruwelen, omdat het doet vermoeden naar een onluisterbare bak herrie die rechtstreeks uit de hel komt. Het tegendeel is waar: hoewel de liedteksten van bands uit het subgenre vaak aan het macabere grenzen, is de muziek toegankelijker en melodieuzer dan die van de meeste punk-, hardcore-, metal-, en gothicbands. Gothpunk is theatraal, romantisch en meeslepend, maar met twintig keer meer pit dan Within Temptation. Een beetje alsof Vlad Dracula, Magere Hein en het spook van de opera in een The Clash-coverband-met-synthesizer spelen. Ik hoor het je denken: waarom zou ik daar in godsnaam naar luisteren? Omdat het werkelijk fantastische stukjes muziek op kan leveren. Bijvoorbeeld deze hemelse  – of moet ik zeggen helse – orgelsolo uit ‘I Just Can’t Be Happy Today’ van The Damned:

The Damned – I Just Can´t Be Happy Today

The Damned

Dave Vanian

De heren van The Damned hebben altijd pionierswerk verricht. Zij waren de eerste Britse punkband met een single en een album in de winkels, nog voor The Sex Pistols. Ook versloegen zij hun landgenoten met een wedstrijdje wie-het-eerst-in-de-Verenigde-Staten-toert. Na hun tweede album Music for Pleasure (1977) werd het tijd voor een koerswijziging. De puberale punk kreeg meer diepgang en een luguber tintje. Een stijl die zanger Dave Vanian als gegoten zat, met zijn achtergrond als grave digger en zijn opmerkelijke vampierachtige verschijning. Het resultaat heette Machine Gun Etiquette (1979), een gelaagd punkalbum vol met nog niet eerder verkende paden in de vorm van romantische synthesizermelodieën en dito teksten. Veel hardnekkige punkfans haakten af, maar de band kreeg een nieuw publiek dankzij hun jongste pioniersactie terug. Veel bands volgden het voorbeeld van The Damned en al snel ontstonden compleet nieuwe genres. Gotphunk evolueerde in new wave en gothic, stijlen die de mainstream bereikten. Ook mocht The Damned zelf even ruiken aan het grote succes, al was het niet lang en moest het via een foute cover van Paul Ryans ‘Eloise’. Het is dan alweer 1986 en de sound van de Britse pioniers is vrijwel punkloos.

The Damned – Eloise

T.S.O.L.

Jack Grisham

Met gothic heb ik weinig, met new wave des te meer, maar het spannendst vind ik die korte periode dat beide stijlen nog verzonnen moesten worden en de punkwereld geteisterd werd door vampieren en spoken. Het duurde niet lang voordat de nieuwe Britse sensatie zijn weerklank vond in de Verenigde Staten. Toen de punkers van T.S.O.L. (True Sounds of Liberty) op het album Dance With Me (1981) hun politieke teksten verruilden voor gotische romantiek, kregen zij net als hun Britse collega’s teleurgestelde reacties van hun fans. Wanneer je dat destijds in het gezicht van frontman Jack Grisham zei, dan kon je waarschijnlijk een optater verwachten. Laat je niet misleiden door de zoete poppianootjes in het nummer van vandaag, want T.S.O.L. bestond niet uit lieverdjes. Grishams reactie op de kritiek van zijn fans spreekt boekdelen:

People talk about how T.S.O.L. changed so much from the first EP to ‘Dance with Me’, from political punk to gothic punk. But we had all those songs before we did the first EP. If you look on the first EP cover, my hair’s sticking straight up, I’m wearing some Frankenstein suit, and I’ve got black makeup all over my eyes. We knew Posh Boy was gonna burn us, but we wanted to put out a record. So it was like, “Let’s give him these, and we’ll save the good stuff for later.” During ‘Dance with Me’, we were labeled gothic/horror…whatever. Yeah, we dug up some graves but we dug up graves even before the first record. All that crap, like breaking into mortuaries, we’d done that before. Look at the first T.S.O.L. record, it thanks the church PA: we’d been busting into churches and desecrating the altars. We’d steal the PA and spraypaint the altars.

Of ze nou meeliftten op een Britse trend of niet, als je inbreekt in een mortuarium is het in ieder geval menens. Gelukkig horen we in ‘Soft Focus’ weinig terug van dit soort praktijken en kan er volop genoten worden van gothpunk zoals het bedoeld is. Een beetje vreemd, maar wel lekker.

Tags: , , , , , ,

-->