nummer van 18/04/2012 door

‘Candy Cane Crawl’ van The Twilight Singers

Greg Dulli's obsessie met Pink Floyd

The Twilight Singers – Candy Cane Crawl

Bovenstaande video bevat een adembenemende  uitvoering van een adembenemend liedje. ‘Candy Cane Crawl’ bevat alles wat een nummer nodig heeft om je flink onder de huid te gaan zitten: emotionele overtuiging, een niet kapot te krijgen songtekst, een overdonderende climax en natuurlijk – misschien wel de grootste troef – de stem van Greg Dulli. In deze live-uitvoering zien we hoe hij en zijn band handig gebruik maken van al deze kenmerken met een extra lange versie met mooie, uitgesponnen solo’s en een Dulli die het op het laatst niet meer houdt. Hij verruilt zijn pianokruk voor een enthousiaste dans, zijn verleidende stem voor een snerpende schreeuw die door merg en been gaat. En dan, wanneer je murw geslagen bent door al dat prachtige geweld, laat hij zich op zijn knieën storten om deze tumultueuze rit tot een passend ingetogen einde te brengen. Catharsis.

‘Shine On You Crazy Diamond’

Dulli wordt met zijn bands Afghan Whigs, The Gutter Twins en The Twilight Singers gezien als een van de meest originele liedjesschrijvers die we in de afgelopen twee decennia in het rockgenre hebben gezien. Wanneer andere bands extra hard gaan stampen, kiest Dulli net voor een aanpak die eerder doet denken aan de zwoeie soulballads van de jaren 60 en 70. Waar anderen zingen over zelfmoord en demonen, gaat de man voor een machozin  die je wellicht eerder zou verwachten in een hiphoptrack, zoals “I dream about the way you make your ass shake.” Het is een kleurrijk palet aan invloeden dat hij keer op keer raadpleegt, eentje waarvan je voordien niet had gedacht dat het mengen ervan überhaupt mogelijk was, laat staan zo mooi kon zijn. En toch kon een nummer als ‘Candy Cane Crawl’ niet geschreven worden zonder een band die weliswaar een flink hoofdstuk uit het standaardrockinvloedenboek beslaat, maar waarvoor menig rocker zich tegenwoordig lijkt te schamen: Pink Floyd. Vergelijk de sfeer, het tempo, zelfs de solo’s van het nummer eens met deze klassieker:

Pink Floyd – Shine On You Crazy Diamond (Original Version)

De vergelijking met ‘Shine On You Crazy Diamond’ lijkt op het eerste oog wat vergezocht. Toch is Dulli het er zelf wel mee eens, want op tenminste één concert speelde hij de twee nummers live als medley. De stelling wordt ook minder raar wanneer je je beseft dat Dulli compleet geobsedeerd is door de Britse psychedelicapioniers. Of, zoals hij zelf zegt als hij zich aan het einde van een akoestische versie van zijn ‘Let Me Lie To You’ in Los Angeles voorstelt: “Hi, my name’s Greg and I’m a Pink Floyd song stealer.” Aha! Dat is een bekentenis die vraagt om nader onderzoek.

‘Number Nine’ vs. ‘The Great Gig in the Sky’

Weer zo’n prachtig, slepend liedje, dat ‘Number Nine’. Dulli riep de hulp in van twee gasten om mee te zingen: Mark Lanegan (zoals hij sindsdien veel vaker zou doen) en Apollonia Kotero. De eerste is hier op zijn allerbest, met de donkere kraakstem die alles wat Lanegan aanraakt nog beter maakt dan het al is. De Pink Floyd-invloed in dit nummer zit hem echter in de stem van Kotero. Ik kan me niet anders voorstellen dan dat Dulli haar instrueerde om aan het eind van de track precies zo te improviseren als Clare Torry dat deed in ‘The Great Gig in the Sky':

Twilight Singers- Number Nine

4. The Great Gig In The Sky (Dark Side of the Moon)

‘Another Brick in the Wall’

Pink Floyds grootste hit is dan wel nooit echt gejat door de Afghan Whigs of de Twilight Singers, maar in beide bands wist Dulli in ieder geval een nummer te schrijven dat naadloos kon overgaan in ‘Another Brick In The Wall':

The Afghan Whigs Another Brick In The Wall Pt 2/ Blame Etc 8/22/98 Bizarre Festival

The Twilight Singers another brick on the wall – never seen no devil – miles iz ded

‘Crazy’ vs. ‘The Trial’

“Crazy, over the rainbow” zingt de man met zijn bekende hypnotiserende timbre. In onderstaande vergelijking horen we dat de meest catchy hook van het swingende Afghan Whigs-nummer ‘Crazy’ uit 1998 niet uit de lucht kwam vallen. Het is de meest duidelijke van Dulli’s knipogen naar Pink Floyd, zelf zo duidelijk dat het meer een ode dan jatwerk genoemd kan worden.

The Twilight Singers another brick on the wall – never seen no devil – miles iz ded

Pink Floyd- The Trial

Toch slim gedaan: de “over the rainbow” van de Afghan Whigs volgt niet exact de zanglijn van die van zijn voorganger. Maar als we een aantal seconden doorluisteren in ‘The Trial’ horen we in de vierde maat van het refrein wél precies die melodie terug, onder de tekst “Bars in the window.” Leuk gecombineerd Greg, maar ons houd je niet voor de gek. Of, zoals Rechter Bil in de Floyd-clip zo mooi zegt: “The evidence before the court is incontrovertible, there’s no need for the jury to retire.”

Greg Dulli komt op 12 juni weer naar Nederland. De lang verwachte Afghan Whigs-reünie vindt plaats in de Paradiso in Amsterdam.

Tags: , , , , ,

Leave a Reply

-->