nummer van 15/04/2012 door Pieter van Exter

‘Gallowstreet 34’ van Jungle By Night

De lol is juist om ingewikkelde maatsoorten zo gewoon mogelijk te verpakken

Aanstaande woensdag presenteert “the evolution of afrobeat” Jungle By Night hun eerste langspeler ‘Hidden’ in Paradiso. Een perfect moment voor een primeur op Nummer van de Dag: voor deze speciale gelegenheid hebben we vandaag het eerste gastblog over een nummer dat door de uitvoerende artiest zelf beschreven wordt. Wij prijzen ons ontzettend gelukkig dat tenorsaxofonist Pieter van Exter tussen alle repetities door nog tijd vrij wilde maken om ons een blik te gunnen in de keuken van Jungle By Night. Vandaag op het menu: ‘Gallowstreet 34’

Een kleine analoge studio op het Amsterdamse Prinseneiland, met een plafondhoogte waar je het uit je hoofd haalt om op je tenen te gaan staan, dat is onze thuisbasis. Daar repeteren we voor concerten, hebben we onze eerste single opgenomen en gemixed en bedenken we onze nieuwe nummers. Met z’n negenen sleutelen, zagen en schaven we aan nummers net zolang totdat het de goedkeuring kan wegdragen van ons allemaal. Hoe lang het kost om een nummer te maken? Dat verschilt enorm: sommige nummers kosten een paar maanden, anderen zijn binnen twee dagen goedgekeurd. ‘Gallowstreet 34’ hadden we af binnen een paar weken.

3 x 9/8e en 1 x 8/8e? Is dat niet wat teveel van het goede?

35/8e

Zoals wel vaker met onze nummers begonnen we met een baslijn. Een vingerbrekend loopje dit keer dat bestond uit 3 x 9/8e en 1 x 8/8e. Nou houden wij wel van wat ritmische uitdaging, maar dit ging zelf ons te ver; de bas sloeg je steeds uit de maat tijdens het dansen en dan wordt het meer interessant doen dan dat het echt interessant is. Dus besloten we om het loopje zo aan te passen dat we op 2 x 9/8e en 2 x 8/8e uitkwamen. Stuk aangenamer voor de voetjes.

Dwarse blazers, wah-wahs en zwellende orgels

De basis was gelegd. Drums en percussie versterkten de haastige baspartij en een wah-wah effect op de gitaar gaf nog meer vaart aan de baslijn. Dat deden alle instrumenten, behalve de blazers; zij leken steeds een ander pad op te gaan om vervolgens op het laatst weer aan te haken bij de rest. We vinden leuk om verschillende ritmes door elkaar heen te spelen, zolang het een nummer maar sterker maakt.

Intro

Het blazersloopje hadden we eerst bedacht op een andere plek in het nummer, maar net als een baslijn in 35/8e voelde dit meer als interessant doen dan dat het echt een toegevoegde waarde had. Maar als intro kon het wel spannend werken. Met een hiphopbeat eronder was de intro net een beetje raar, tikje anders, precies goed.

Tubular bells

Ons nieuwe album Hidden hebben we in februari opgenomen in de E-sound studios in Weesp. Een mooie grote ruimte met veel analoge apparatuur en buizenmicrofoons en dus niet zo gelikt als de meeste andere studios: TL-licht, versleten banken en vieze keukenkastjes. Precies wat we nodig hadden. In de hoek bevond zich een soort klokkenspel, van het tubular bells-soort, wat er echt om vroeg om gebruikt te worden, maar voor wat? Het nummer was al opgenomen en we waren nog wat aan het afmaken aan het einde van een lange dag. Toen viel ons oog op het kitschinstrument in de hoek. Het ultieme einde van de dag en het nummer.

Tags: , , , ,

-->