nummer van 29/03/2012 door

‘Forever Changed’ van Lou Reed & John Cale

Tussen Reed en Cale veranderde niks

Lou Reed & John Cale – Forever Changed

Op de herdenkingsdienst voor Andy Warhol, op 1 april 1987 in de New Yorkse Sint Patricks Kathedraal, spraken de twee The Velvet Underground-leden Lou Reed en John Cale elkaar weer voor het eerst sinds jaren. De befaamde kunstenaar en het boegbeeld van de pop art-beweging was in februari dat jaar onverwachts gestorven aan de complicaties van een operatie aan zijn galblaas. Bijna de hele kunstwereld treurde om het plotselinge verlies. Zo’n twintig jaar eerder stond Warhol als manager aan de basis van The Velvet Underground en was hij verantwoordelijk voor onder andere de bekende bananenhoes en de acte de présence van Nico op VU’s eerste album, The Velvet Underground & Nico (1968).

De verhouding tussen Reed en Cale was altijd een stormachtige. Twee genieën die elkaar soms het licht in hun ogen niet gunden, samen in een band, allebei met een ander plan waar ze heen wilden met die band. Ruzies ontstaan om minder goede redenen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de twee nadat Cale in 1969 uit de band stapte, elkaar nog maar weinig spraken.

Songs For Drella

Op de herdenkingsdienst van hun oude mentor spraken ze elkaar uitvoerig. En daar ontstond het idee om Warhol op muzikale wijze te eren. Het duurde door de drukke agenda’s van de twee die inmiddels een solocarrières hadden opgebouwd, nog zo’n drie jaar voordat de hommage er was. In april 1990 kwam Songs For Drella uit, de eerste plaat waar ze samen op speelden sinds VU’s tweede album White Light/White Heat uit 1969.

Song For Drella gaat over het leven van Andy Warhol die de bijnaam Drella – een samentrekking van Dracula en Cindarella – had gekregen. Sommige liedjes vertellen de verhalen vanuit Warhols perspectief, andere uit dat van Reed en Cale en weer andere zijn commentaren op Warhols leven van anonieme omstanders. In ‘Smalltown’ bijvoorbeeld, het eerste nummer van de plaat, vertelt Warhol (vertolkt door Reed) wat het enige goede is aan het stadje waar hij opgroeide: het intense verlangen om aan het kleinburgerlijke leven te ontsnappen en weg te trekken, naar New York bijvoorbeeld.

Weer ruzie

‘Forever Changed’, de titel spreekt eigenlijk voor zich. Het nummer gaat over hoe Warhol door zijn indrukken voor altijd is veranderd. Het is een van de vijf nummers waarop Cale zingt. Het springerige pianodeuntje wordt ondersteund door de elektrische gitaar van Reed, die hij in de refreintjes op een tragische manier laat janken.

Cale, Reed en Warhol laten zien dat er ook wel wat te lachen viel.

De samenwerking was de opmaat voor de The Velvet Underground-reünie in 1992 en 1993. Maar de ego’s van Reed en Cale botsten wederom frontaal. Ruzie, oude koeien, welke nummers wel en niet spelen. Ieder ander mens zou zich schappelijk opstellen en genieten van het succes van de band, helemaal omdat in de begindagen The Velvet Underground niet zo succesvol was. Maar Reed en Cale zijn niet ‘ieder ander mens’. De twee bezwoeren nooit meer samen te werken. Er was niks veranderd.

Behalve dan die ene keer toen de band in 1996 in de Rock and Roll Hall of Fame werd opgenomen. Wederom was een overleden vriend de aanleiding, net als bij Warhol. Sterling Morrison, gitarist van The Velvet Undergournd, was een jaar eerder op 53-jarige leeftijd gestorven aan lymfeklierkanker. Reed en Cale werden bijgestaan door het andere VU-lid van het eerste uur, drummer Maureen Tucker. Tijdens het optreden speelden ze een speciaal voor hem gecomponeerd liedje:

Velvet Underground – Last Night, I Said Goodbye to My Friend

Tags: , , , , , ,

-->