nummer van 28/03/2012 door

‘Getaway’ van Dr. John

Onder het stof vandaan gehaald

De dokter is nog steeds niet vies van kekke voodoohoofddeksels

Mensen, geduld. Nog één nachtje slapen voor de popmuziek voorgoed gered wordt. Nog één etmaal ijsberen en nagelbijten. Dan verschijnt eindelijk Dr. Johns nieuwe plaat op Nonesuch Records. Het sublieme album dat menig popjournalist al weken in zijn band houdt. Radio 6 vond het uitkomen van Locked Down in ieder geval genoeg reden om afgelopen zondag een heuse Dr. John special uit te zenden. De Concerto in Amsterdam houdt morgenavond een heus luisterfeestje. Het is dan ook nogal een werkje. Heel erg 2012, maar met wortels die terugreiken tot de kleinste steegjes uit het New Orleans van de jaren 20 van de vorige eeuw. Dat laatste was te verwachten: de man gaat way back. Nog voordat hij als ‘Dr. John The Nitetripper’ furore maakte, speelde de jonge Mac Rebennack al in de jaren 50 als gitarist in een ontelbaar aantal rock & roll-bandjes uit de mooiste stad van het Amerikaanse zuiden. Toen hij na een optreden met Ronnie & The Delinquents bij een schietincident zijn ringvinger verloor, besloot hij over te stappen op de piano. Alsof dat gemakkelijker is met negen vingers… Ach, het zal wel. Het bleek in ieder geval een slimme zet: Dr. John transformeerde in een mysterieuze, pianospelende voodookoning en verbaasde de muziekscene met zijn eigenzinnige debuutalbum Gris-Gris (1968). Niet lang daarna veranderde de dokter zijn stijl opnieuw: hij verruilde de zwarte magie voor de andere kant van zijn geboortestad in Louisiana: de jazz en R&B. In rap tempo verwierf Rebennack de status van meest gerespecteerde muzikant uit New Orleans, een titel die hij tot op de dag van vandaag vasthoudt.

Live zien?

Dr. John speelt op 2 juli a.s. in de Paradiso in Amsterdam.

Nieuwe ronde, nieuwe kansen

Toch is zijn muziek de laatste jaren wat ingekakt. De man is dan ook al 71, dus helemaal kwalijk nemen kun je het hem niet. Des te groter was de verrassing toen Locked Down zijn weg naar de oortjes van 2012 vond. Wat maakt het verschil? Dan Auerbach. De sympathieke frontman van The Black Keys heeft na het uitbrengen van een aantal briljante moderne rockalbums genoeg street cred en moed verzameld om de oude Rebennack eens aan de mouw van zijn doktersjas te trekken en hem de studio in te slepen. Wat de twee samen creëerden is fenomenaal, zoals je hierboven kunt horen. Luister naar die wervelende gitaarsolo op 3:13 en durf eens anders te beweren. Decennia van rock, jazz, R&B, funk, latin en gospel smelten samen tot een sound die, in Johns eigen woorden, real hip is. Hip als in populair en modern, maar ook hip als in het woord dat iedereen die halverwege vorige eeuw tot de coole gasten behoorde te pas en te onpas bezigde. Hip met een schwung zoals alleen Dr. John het uit kan spreken, zoals ook alleen hij de woorden cat en cool kan uitspreken. Hey cool it man, that’s one hip cat. Ik kan me geen beter woord voorstellen om Locked Down te beschrijven. De plaat is een schoolvoorbeeld van wat er voor moois kan gebeuren wanneer een oude legende onder het stof vandaan wordt gehaald door een nieuwe held. Het is echter niet de eerste keer dat dit zo goed uitpakt. Drie voorbeelden.

Mavis Staples en Jeff Tweedy

Op haar meest recente album You Are Not Alone wordt gospelgodin Mavis Staples bijgestaan door Jeff Tweedy. Het is haar beste plaat in tijden, mede door de duidelijk hoorbare invloeden van Tweedy’s alt.country- en indie-bands Wilco en Uncle Tupelo. Net als in ‘Getaway’ kunnen we ook hier weer genieten van een ruige gitaarsolo die een anderzijds vrij traditioneel nummer net de extra dimensie geeft die het verdient (1:13).

Mavis Staples – "Creep Along Moses"

Johnny Cash en Rick Rubin

Misschien wel het bekendste geval van jonge-hond-helpt-oude-rot: producent Rick Rubin die in 1994 samen met Johnny Cash aan het grote American Recordings-project begint. Rubin had op dat moment platen geproduceerd van LL Cool J, Slayer, Red Hot Chili Peppers en Beastie Boys; Cash had al een hele tijd niets bijzonders meer gedaan. De platen die zij samen maakten introduceerden de man in black bij een geheel nieuw publiek en zouden hem net op tijd voorgoed onsterfelijk maken. Luister naar wat de heren doen met Soundgardens ‘Rusty Cage’ en besef dat ook dit niet tot stand had kunnen komen zonder een perfecte samenwerking van jong en oud.

Johnny Cash – Rusty Cage

Rob de Nijs en Daniël Lohues

Ook Nederland heeft zijn eigen reanimatieprojectje gehad: Skik-zanger Daniël Lohues boekte in 2010 voor hemzelf en Rob de Nijs tickets naar LaFayette, die andere noemenswaardige stad in Louisiana. Eindelijk vrij klinkt moerassiger en rockender dan je van De Nijs had durven dromen en is een leuk plaatje geworden. Toegegeven, het is geen American Recordings, geen You Are Not Alone en al helemaal geen Locked Down, maar als je dan toch een album van de beste man moet aanschaffen, laat het dan deze zijn.

Rob De Nijs – Eindelijk Vrij

Tags: , , , , , , , , , , , ,

-->