nummer van 20/03/2012 door

‘Nightrain’ van Guns N’ Roses

Ode aan de sloeberwijn

Guns n Roses Night Train

Palm Avenue, West Hollywood, Californië, een nacht ergens in de tweede helft van 1985. Vijf jongens, allemaal net begin twintig, zwalken over straat. Ze hebben er weer een lange dag in de oefenruimte op zitten en de jacht is geopend. Op drank, drugs, vrouwen, allemaal om het even. Op de dagen dat het geld nog niet is opgemaakt aan heroïne vindt die plaats in tenten als de Rainbow, even verderop aan West Sunset Boulevard of de Troubadour, precies de andere kant op aan Santa Monica Boulevard. Hoewel de band er net een eerste tour op heeft zitten is er nog geen platenlabel met een grote zak geld langsgekomen. Dat betekent nog harder werken aan goede songs en voor enkele van de bandleden zelfs dat ze uit pure noodzaak in die oefenruimte moeten wonen. Geen dure avond in de club dus, maar met je bandmakkers en de goedkoopste wijn die je kunt vinden de straat op. En laat die goedkope wijn nou net de aanleiding zijn voor een van de beste nummers die de band later uit zal brengen.

Vol gas alle grenzen voorbij

Nou ja, een van de beste als het aan mij ligt dan. Als vijfde single afkomstig van Appetite For Destruction ging ‘Nightrain’ namelijk niet echt de boeken in als megahit. Het plaatje bleef steken op nummer 93 van de Billboard Hot 100, terwijl ‘Welcome To The Jungle’ en ‘Paradise City’ eerder al de top 10 haalden en ‘Sweet Child o’ Mine’ zelfs al een nummer 1 hit werd. Hoewel ‘Nightrain’ dan misschien de juiste combinatie van elementen mist voor een echte grote hit, is het voor mij wel een perfecte afspiegeling van wat Appetite For Destruction was en eigenlijk nog steeds is; een plaat die met een enorme honger werd gemaakt. Met een feilloos gevoel voor melodie maar met een nog grotere drang om de grenzen van het bestaande op te zoeken en er met 180 km/u doorheen te knallen. Alleen de introriff straalt al zo’n dreiging uit dat het in je onderbuik alvast onrustig begint te worden over wat nog komen gaat. En terecht.

Maar eerst terug naar die avond in 1985, waarop het nummer eigenlijk geboren werd. Op verschillende momenten waren er onbewust al puzzelstukjes van ‘Nightrain’ gevonden, maar op de stoep van Palm Avenue vielen ze plotseling op hun plaats. De hoofdriff was ontstaan tijdens een jamsessie van Slash met medegitarist Izzy Stradlin, zonder nog echt een idee te hebben voor de rest van het nummer. Terwijl Slash de twee dagen erna bij z’n vriendin op de bank ligt met een keelontsteking, gaat Izzy met bassist Duff McKagan verder met die riff. Duff voelt precies de groove van het nummer aan en rijgt de losse riffs aaneen tot wat later de uiteindelijke structuur van het nummer zou worden. Wanneer Slash weer terugkeert naar de oefenruimte is de band extatisch over het nummer, maar is er nog steeds geen tekst of überhaupt een onderwerp. Dat komt al snel, als de band die bewuste avond over Palm Avenue loopt.

Bottoms up!

Zoals gezegd hadden de bandleden het niet breed voordat ze in 1986 door platenmaatschappij Geffen werden getekend. Ook die avond hadden ze nauwelijks een cent op zak en om de avond door te komen werd er van wat bij elkaar geschraapt kelingeld een fles wijn gekocht die ze met elkaar deelden. Het was de perfecte armeluisdrank; een flinke fles die nog geen twee dollar kostte en met 18% alcohol een stuk sterker was dan ander goedkoop bocht. Het merk: Night Train Express. De sfeer zat er dankzij de drank al snel in en terwijl het vijftal over straat liep, ontstond er spontaan een muzikale ode. “I’m on the Night Train” riep iemand en terwijl de rest al snel meezingt roept Axl on the spot tussendoor de woorden die later het refrein zullen vormen:

I’m on the nightrain, bottoms up!
I’m on the nightrain, fill my cup!
I’m on the nightrain, ready to crash and burn, I never learn

I’m on the nightrain, I love that stuff!
I’m on the nightrain and I can never get enough
I’m on the nightrain, never to return, no!

‘Nightrain’ haalde dan weliswaar niet de top van de hitlijsten, maar werd door Guitar World wel verkozen tot een van de tien beste nummers om op te drinken. Klinkt als een prima lijstje om je weekend mee in te luiden, dus ik heb alvast een aanzetje gemaakt in de vorm van een openbare playlist op Spotify. Suggesties? Voeg ze gerust toe, zodat we vrijdag een mooie lijst hebben om op te proosten.

Guns N' Roses – Nightrain – Live At The Ritz 88

Tags: , , , ,

-->