nummer van 14/03/2012 door

‘Age’ van Lianne La Havas

Een meisje om in je borstzak te stoppen

https://youtube.com/devicesupport

Een van mijn favoriete televisiemomenten van 2012 tot dusver: 4 februari, 22:35, AVRO. Kees van Kooten was te gast bij Opium en wist ons te verblijden met het nieuws dat de inmiddels al vertoonde Koot en Bie-documentairereeks er aan zat te komen. Maar meer nog dan de belofte van nóg meer Kees op televisie, bracht het moment zelf mij in mijn nopjes: Kees bij Opium, met zijn oh zo herkenbare mix van eruditie en joligheid. Hij behandelde enkele van zijn “hartstochtjes”, die in zijn nieuwste boek (met dezelfde titel) uitgebreid aan bod komen. Een specifiek hartstochtje spookt sinds die televisieavond nog steeds door mijn hoofd.

Dit was een droom die ik jaren heb gehad. Ik hoop dat er jongens zijn die dat ook hadden: je droomde dat je een homuncula bezat. Een klein meisje, een wiplala. Een droom, en die was bij je. (…) Dat was geen seksuele relatie, maar je had haar de hele dag bij je, in je borstzakje zo. En ze klom in je vulpen enzo.

Van Kootens fantasie doet sterk denken aan die van Wim Sonneveld, die zo schitterend kon zingen over zijn eigen wiplalaatje genaamd Margootje. Ze kroop in zijn laatje in haar piepkleine behaatje, enzovoort.

wim sonneveld – margootje

Mijn wiplalaatje

Het lijkt mij ook wel gezellig, zo’n vrouwtje in pocketformaat. Maar dan wel pas wanneer ik heel oud ben, en dan alleen als het een vrouwtje als Lianne La Havas is. Ook zij spookt al enkele weken door mijn hoofd, sinds ik haar zag bij Later with Jools Holland, eveneens een van mijn favoriete televisiemomenten van dit jaar. Ik schakelde in voor MastodonBon Iver en Feist, maar alleen Liannes ontwapenende televisiedebuut staat me nog echt goed bij. Met haar kleine gitaartje en kleine liedjes, het kleine afroknotje op de linkerkant van haar hoofdje en haar prachtige kleine witte jurkje. Een klein snoepje, om net als een rol mentos af en toe uit je borstzak te halen en er dan niet van te eten, maar even naar te lachen. Jawel, mijn gepensioneerde ik zal later maar wat graag zo’n gezellige compagnon bezitten. Wat wil het geluk: Lianne valt op mannen van middelbare leeftijd. Met meer wijsheid dan je haar op basis van haar geringe aantal verjaardagen zou toedichten (22!), zingt ze over haar dwaze verliefdheid op een man die oud genoeg is om haar vader te zijn.

So is it such a problem that he’s old?
As long as he does whatever he’s told
I’m glad that it’s just my heart that he stole
And left my dignity alone

Jouw wiplalaatje

Dat zanglijntje op “alone” (1:20) en dan dat achteloze flageoletje erachteraan! Ook al is ze dan (nog) niet de mijne, ik ben trots op mijn homuncula. Net als Kees van Kooten hoop ik dat meer jongens hier last van hebben. Hoewel… Het is niet per se iets typisch mannelijks, dat verlangen naar een kleine guit als vriendinnetje. Zowel het woord “wiplala” als de tekst van ‘Margootje’ komen uit het ondoorgrondelijke brein van Annie M.G. Schmidt. Misschien is het ijdele hoop, maar ik begin te vermoeden dat Kees en ik hier niet alleen in staan. Daarom tot slot een overpeinzing voor onze mannelijke én vrouwelijke lezers: welk meisje zou jij liever in je borstzak stoppen dan haar het hof te maken?

Tags: , , , , , , ,

-->