nummer van 18/03/2012 door Bjorn Dossche

‘Disgusting Fun’ van Omegas

Gisteren presenteerde het Belgische Rise & Fall hun nieuwe album ‘Faith’. Mocht je niet bekend zijn met de band, ze spelen punkmetal, een term die ze zelf bedachten en niet beter kan passen dan bij de knoertharde, agressieve sound van Rise & Fall. Bewijsmateriaal? Luister maar eens naar hun nieuwste videoclip. Overmorgen is Faith verkrijgbaar bij de betere onafhankelijke platenzaak, maar eerst laten we zanger Bjorn Dossche aan het woord. Niet de Danzig of Morrissey die we van de sympathieke Vlaming verwachtten, maar een onbekende klassieker in wording uit Canada.

Omegas – Disgusting Fun

Voor een muzikale veelvraat als mezelf is het kiezen van één enkel nummer een tergend zware opgave. En tegelijk ook wel fun. “Ga ik voor iets legendarisch of iets cult? Kies ik voor een band die mij als persoon of als muzikant heeft beïnvloed? Gooi ik er iets misselijkmakend heavy tegenaan of iets rustig en fijnzinnig?” – dit waren de vragen die afgelopen dagen door mijn hoofd spookten. Ik besloot uiteindelijk gewoon te gaan voor een nummer dat op een recente plaat terug te vinden is en waar ik de afgelopen weken intensief naar geluisterd en van genoten heb. Zo zeer zelfs dat ik op onbewaakte momenten (met de iPod volle bak en koptelefoon op het hoofd) wel eens aanstalten maakte om spontaan een stagedive te wagen op de hoofden van m’n medereizigers op weer maar eens een overvolle tram. De band: Omegas. De plaat: Blasts Of Lunacy. Het nummer: ‘Disgusting Fun’.

Wroeten

Omegas is een hardcore/punk band uit Montreal met niet heel erg veel online presence. Je moet al wat harder wroeten om live footage of nummers van deze band op het internet te gaan vinden. Gelukkig wroet ik graag. In tegenstelling tot landgenoten Fucked Up zijn ze nog niet omarmd geworden door kinnenkrabbende vaandeldragers van de goede smaak, of ongelooflijk hip verklaard door VICE magazine. Deze band zal het wiel niet heruitvinden en is dat voor zover ik weet ook nooit van plan geweest. Maar als je de moeite doet om echt naar Blasts Of Lunacy te luisteren, dan word je daar ook overvloedig voor beloond. Het enthousiasme en de energie spatten ervan af, het klinkt vertrouwd maar toch ook weer fris en eigenlijk weet je dan wel dat je met echt goed spul te maken hebt. Dit is typisch zo’n plaat die enkel kan gemaakt worden door echte nerds. Gasten die dag en dag uit geobsedeerd zijn door muziek, door nummers, door een bepaalde sound en een bepaalde spirit. M’n vriend WRRB poneerde onlangs de stelling dat dit een plaat is die tijdloos klinkt. En dat is ook zo. Mocht ik niet weten dat dit Omegas is en dat deze plaat uitkwam in 2011, dan zou je me kunnen wijs maken dat deze nummers geschreven werden in 1985. Of 1998. Of 2004.

Mix van 60’s, 70’s en 80’s

Na een demotape (die ook later op vinylsingle werd geperst) en enkele EP’s is Blasts Of Lunacy de eerste full length van Omegas en zoals gezegd kwam deze eind 2011 uit op Parts Unknown Records. Het mooie en het unieke aan deze band is volgens mij het feit dat ze zo authentiek klinken. De late jaren ’60, de late jaren ’70 en vroeger jaren ’80 vinden elkaar probleemloos terug onder de hoede van Omegas, de Canadezen met de uitgeweken Belg op bass. Op dit nummer, ‘Disgusting Fun’, komt tot uiting welke verschillende componenten en welke verschillende tijdperken grotendeels de sound van deze band bepalen. Het begint met een vintage New York Hardcore bass riff, die zo van op een heel oude Agnostic Front plaat zou kunnen komen…

Agnostic Front – Crucified (Iron Cross)

Maar terwijl dit idee mijn brein doorkruist besef ik dat dit eigenlijk ook wel heel erg Stooges aandoet:

Iggy Pop – I wanna be your dog – 1979 – live

En de trompet op het eind van het nummer is dan weer een mooie referentie naar een band als FEAR:

Fear – New York's Alright If You Like Saxaphones

Het nummer sleept, raast, kalmeert en stampt vervolgens weer wild rond zich heen. Iets meer dan 2 minuten en alles is gezegd. Perfecte lengte. Perfecte song van een heel erg coole plaat. Voor de liefhebbers van authenticiteit en gewoon fuckin’ goeie nummers. Voilà.

Tags: , , , , , , ,

3 Responses to “‘Disgusting Fun’ van Omegas”

  1. De basriff is bijna 1 op 1 overgenomen van Sheer Terror. Zoek Cup of joe op youtube en rond minuut 1 heb je hem :) .

Leave a Reply

-->