nummer van 09/03/2012 door

‘Cigarettes and chocolate milk’ van Rufus Wainwright

Vergeef me, ik ben een puinhoop

Cigarettes and Chocolate Milk – Rufus Wainwright

Blijkbaar spreekt het thema ‘gretigheid’ in muziek mij enorm aan. Hoe kan het anders dat ik op mijn zevende de Kinderen voor Kinderen-hit ‘Ik wil nog dit, ik wil nog dat’ tot lijflied bombardeerde en me vervolgens al jaren uitstekend kan inleven in Rufus Wainwrights ‘Cigarettes and chocolate milk’ –  een liedje over hoe allerlei kleine dwangmatigheden onze levens beheersen?

Thematisch gezien is er dus weinig veranderd. Behalve dat ik me nu meer bewust ben van de soms problematische consequenties van ‘gretigheid’ (van teveel zoet krijg je gaatjes), probeer ik de wereld nog steeds als een onbegrensde snoepwinkel aan mogelijkheden te zien (als ik groot ben word ik jazzclubzangeres). De Canadees-Amerikaanse Wainwright, singer-songwriter en ex-drugsverslaafde met een groot gevoel voor drama, weet dat dubbele gevoel in dit theatrale popliedje als geen ander te omschrijven. In het eerste couplet gebruikt hij sigaretten en chocolademelk als metafoor voor zijn begeerten, in het tweede jellybeans-snoepjes:

Cigarettes and chocolate milk
These are just a couple of my cravings
Everything it seems I like’s a little bit stronger
A little bit thicker, a little bit harmful for me 

If I should buy jellybeans
Have to eat them all in just one sitting
Everything it seems I like’s a little bit sweeter
A little bit fatter, a little bit harmful for me

Maar hij weet, langer kan hij ons niet voor de gek houden. Het gaat immers om serieuzer zaken. En serieuze zaken vereisen meer drama. Majeur wordt ingewisseld voor mineur en achter Rufus begint het langzaamaan te spoken. De doos van Pandora is er niks bij. De geplaagde zanger durft alleen niet zijn verslavingen hardop uit te spreken.

And then there’s those other things
Which for several reasons we won’t mention
Everything about ‘em is a little bit stranger, a little bit harder
A little bit deadly

Het biechten is nog maar net begonnen als Rufus zich opeens begint in te leven in de luisteraar. Onzeker en melancholisch als hij is reflecteert hij op zijn zojuist bezongen lusten, zijn drang naar het verbodene, het ongepaste. Geheel in samenhang met de betekenis van de tekst smeert hij de woorden langer uit over de noten. Alsof hij wil zeggen: jongens, ik wéét dat het allemaal niet zo heel slim is van me, want wat er dan met me gebeurt is zó dramatisch, daar moet ik wat langer bij stilstaan. Je houdt van Rufus’ stem, of je haat ‘m, maar op dit moment excelleert hij.

It isn’t very smart
Tends to make one part
So brokenhearted 

‘Cigarettes and chocolate milk’ is de opener van Rufus’ tweede album Poses (2001). Bekijk zeker ook even een liveversie (helemaal als je overweegt naar zijn concert te gaan, 27 april in de Melkweg in Amsterdam). Het is een nummer dat de geneugten beschrijft waar we geen genoeg van kunnen krijgen, waarvan we weten dat ze niet goed voor ons zijn. Ook Rufus weet maar al te goed dat zijn keuzes de mensen om hem heen hebben geraakt. Hij weet dat hij relaties heeft verpest, contacten heeft verwaarloosd. Poses kwam uit in een tijd dat hij verslaafd raakte aan crystal meth. Niet voor niets vraagt hij aan het eind om genade voor zijn gulzige, maar menselijke neigingen. Zichzelf vergelijkende met de Toren van Pisa vraagt hij enkel om wat vriendelijkheid voor zijn puinhoperige zelf.

Still there’s not a show on my back
Holes or a friendly intervention
I’m just a little bit heiress, a little bit Irish
A little bit Tower of Pisa
Whenever I see ya
So please be kind if I’m a mess

Nadat Wainwright op aanraden van goede vriend Elton John afkickte ging het al snel beter. Plaat na plaat bracht hij uit. Soms meerdere in een jaar. Hij zocht grenzen op en bleef openhartig schrijven over zijn gebreken, dromen en verlangens. De release van zijn zevende studioalbum, geproduceerd door Mark Ronson, staat gepland op 23 april. Over gretig gesproken.

Tags: , , , , ,

-->