nummer van 29/02/2012 door

‘Jambalaya’ van Hank Williams

Creole, cajun, culinair

Jambalaya on the Bayou – Hank Williams

“Jambalaya and a crawfish pie and file’ gumbo, ‘cause tonight I’m gonna see my mes chez amis-oh.” Hank Williams’ gevoel voor de Franse taal kunnen we maar beter in het midden laten, maar de man had wel een neusje voor lekker eten. In zijn wereldberoemde countryhit ‘Jambalaya’ bezingt hij zijn liefde voor maar liefst drie klassieke gerechten uit de creole/cajun keuken van Louisiana: crawfish pie, filé gumbo en natuurlijk jambalaya.[1] Het is misschien wel het bekendste liedje over eten, niet in het minst omdat in de meeste talen wel een cover van het nummer te  vinden is, natuurlijk toegespitst op de lokale keuken. Zo zongen mijn Achterhoekse helden van Boh Foi Toch in hun versie over “balkenbri-j, moos met wors, brood met schraoven” en “zoerkool achter in den aoven.”

Inmiddels honger gekregen? Mooi! Want hoeveel alinea’s we ook vol kunnen schrijven over Williams’ klassieker, het is altijd nog leuker om zijn passie aan den lijve te ondervinden, te proeven. Letterlijk. Want wie heeft er nu ooit jambalaya (Knorr Wereldgerechten telt niet!) gemaakt? Ik zie geen vingers. Tijd om daar verandering in te brengen.

Jambalaya voor 4 personen

Bereidingstijd: 50 minuten

Jambalaya is van oorsprong Frans, en kun je vrij vertalen naar “mengelmoesje.” Het is een rijk gerecht dat het beste te vergelijken is met de Spaanse paella. Het is een typisch creole gerecht, aangezien er, net als in Louisiana zelf, vele culturen en smaken in deze southern dish samenkomen. Zo kom je uiteindelijk uit op een compleet geschifte maar niet te versmaden maaltijd waar zowel gamba’s als kip én worst in zitten. Smullen.

Ingrediënten

  • 12 grote gamba’s, gepeld, schoongemaakt en in stukjes gehakt
  • 100 gram kip, in blokjes gesneden
  • 1 eetlepel creole marinade (ingrediënten hieronder)
  • 2 eetlepels olijfolie
  • 1 ui, in kleine stukjes
  • 1 groene paprika, in kleine stukjes
  • een handje bleekselderij, in kleine stukjes
  • 2 teentjes knoflook, in kleine stukjes
  • 4 tomaten, in kleine stukjes
  • 3 laurierblaadjes
  • 1 theelepel Worcestershire sauce
  • 1 rode peper, in kleine stukjes gesneden
  • 200 gram rijst
  • 0.75 liter kippenbouillon
  • 150 gram gerookte worst, zoals andouille of verse chorizo, zonder vel, in 1 cm dikke plakjes gesneden
  • zout en peper

En voor de speciale creole marinade:

  • 2 1/2 eetlepels paprikapoeder
  • 2 eetlepels salt
  • 2 eetlepels geperste knoflook
  • 1 eetlepel zwarte peper
  • 1 eetlepel fijngehakt ui
  • 1 eetlepel cayennepeper
  • 1 eetlepel oregano
  • 1 eetlepel tijm

Bereidingswijze

Maal alle ingrediënten van de creole marinade totdat je een fijne marinade hebt. Gooi de gamba’s, de kip en een eetlepel van de marinade in een kom, vermeng ze goed en laat ze minstens 10 minuten staan. Hoe langer je de marinade laat staan, hoe beter de smaak in de gamba’s en kip trekt. Verhit ondertussen olijfolie in een braadpan op hoog vuur. Voeg de ui, de paprika en de bleekselderij toe en bak ze 3 minuten.Voeg vervolgens knoflook, tomaten, laurierbladeren, worcestershire sauce en de rode peper toe. Voeg langzaam de bouillon en rijst toe en roer alles goed door elkaar. Zet het vuur lager en kook het gerecht ongeveer 15 minuten, tot de rijst het vocht heeft geabsorbeerd en lekker zacht wordt. Je keuken is op dit moment getuige van de heerlijkste geuren, en dan heb je de hoofdingrediënten nog niet eens toegevoegd. Want zodra de worst en de gemarineerde gamba’s en kip erbij mogen is het feest compleet. Laat het gerecht nog ongeveer 10 minuten doorkoken, tot de kip gaar is. Breng het gerecht op smaak met zout, peper en wat creole marinade (mocht die nog over zijn). Mochten je drie vrienden op het laatste moment afhaken, dan zou ik daar niet lang om treuren. Verheug je alvast op een tweede dag jambalaya. Zet nu lekker de hele pan op tafel, laat Hank Williams uit je speakers schallen, en enjoy.

  1. [1]In een notendop verklaard: de creoles en cajuns zijn twee groepen inwoners in Louisiana. De creoles vormen cultureel de meest interessante: het zijn afstammelingen van mensen die in de kolonies zijn geboren. Een prachtige mix van Franse, Spaanse, Britse en Afrikaanse komaf. Hun muziek, kunst en keuken zijn heel duidelijk een product van deze diversiteit. De cajuns vormen een mooi contrast met deze mengelmoesjes: deze Amerikanen hebben allemaal puur tradionele Franse roots. Cajun is dan ook een verbastering van Acadien – de naam die de Franse kolonialisten aan het gebied in Canada gaven waar zij zich nestelden. Toen deze Canadezen de oorlog met Engeland verloren, vluchtten zij allemaal naar die andere plek in Noord-Amerika waar nog sprake was van een Franse cultuur: Louisiana.

Tags: , , , , , , , , , , ,

-->