nummer van 25/02/2012 door

‘La luna en tu mirada’ van Los Zafiros

De donkere kant van de maan

Los Zafiros-La Luna En Tu Mirada.

Iedere keer dat ik naar Los Zafiros luister, vraag ik me af waarom er niet meer mannelijke achtergrondkoren zijn in de wereld. Waarom, als dít kan:

 – La noche y tu
La noche y tu
La noche y tu
Vive la luna enamorada
Guararimpa guararimpa
Y al contemplarle en su mirada
Aaaaaaaaahh
Me hace soñar
Aaaaahhhhaaahhhhhahhhhaaa

Los Zafiros, een van Cuba’s meest succesvolle close harmony groepen, geboren in La Havana. Ze vermengden Amerikaanse doo wop (naar het voorbeeld van Amerikaanse groepen als the Platters en the Coasters) met Zuid-Amerikaanse bolero-muziek en creëerden daarmee een authentiek Zuid-Amerikaans geluid verpakt in een dikke laag rock’n roll.

De groep startte in 1961 met vier zangers en verwelkomde in 1963 gitarist Manuel Galbán, die de groep naar zijn legendarische niveau tilde. Cubaanse pianoheld Peruchin zei eens over Galbán dat als je hem wilde vervangen, je beter niet met één, maar met twee gitaristen kon komen. Galbán zorgde voor de meeste arrangementen en de vier zangers kozen de vier noten uit die voor de mooiste harmonieën zouden zorgen. Een van de zangers, contra-tenor Ignacio Elejalde, nam in ieder geval altijd de hoge noten voor zijn rekening. Zoals in het liedje hieronder, waar een gelukkig meisje het telefoontje van haar leven krijgt.

Los Zafiros – Y Sabes Bien

Hoe zoet de koormuziek in onze oren misschien ook klinkt, de leden van Los Zafiros leefden een snel leven. Te snel, voor de meesten. Elejalde stierf op 37-jarige leeftijd aan een hersenaandoening (drugs) en Leoncio Morúa’s kreeg het op zijn 38e aan zijn lever. Eduardo Helio Hernandez leidde een eenzaam en afgezonderd leven en stierf op zijn 56e na jaren met zicht-, spraak- en drankproblemen gekampt te hebben. Galbán koos een ander pad; hij nam afstand van de levensstijl van zijn bandgenoten en in 1972 verliet hij de groep. Hij is wel altijd muziek blijven maken, onder andere voor Buena Vista Social Club, en met Ry Cooder, waarmee hij in 2004 een Grammy in ontvangst nam voor het album Mambo sinuendo. Wel is hij tot aan zijn dood (op 7 juli 2011)  in het huis blijven wonen waar de mooiste jaren van Los Zafiros zich afgespeeld hebben. Wellicht puur uit nostalgie.

Alles wat Los Zafiros hebben gemaakt is een cadeautje om naar te luisteren, maar iets aan ‘La luna en tu mirada’ doet me steeds weer naar ze terugkeren. Iets aan Galbáns mysterieuze gitaarthema (0:00 tot 0:12), misschien. Een thema dat zo goed rijmt met het verhaal dat zich ’s nachts afspeelt en zinnen inspireerde als “la luna en tu mirada” (de maan in je blik) en “locura azul” (blauwe gekte – een zin die op 1:49 perfect over een aantal noten wordt uitgesmeerd). En de ritmewisseling op 1:20, wiens idee dat ook was, het was een heel goed idee.

Galbán had blijkbaar ook een zwak voor “La luna en tu mirada’; hij reserveerde er een plekje voor op de plaat Mambo sinuendo. Had hij het moeten doen?

https://youtube.com/devicesupport

Tags: , , , , , , , ,

-->