nummer van 08/02/2012 door

‘Broke Down Piece of Man’ door Southside Johnny & The Asbury Jukes

Voor altijd in de schaduw van The Boss

Als er één ding is waar mannen uit de Amerikaanse staat New Jersey in uitblinken, dan is het wel het charmeren van de dames.[1] Toen Sam & Dave “I’m a broke down piece of man without your love” ten gehore brachten, was het nog een echte klaagzang; Southside Johnny gebruikt het met zijn Asbury Jukes eerder als openingszin. Hij grijpt in zijn versie dan ook de gelegenheid aan om zoveel mogelijk koosnaampjes richting zijn nietsvermoedende prooi te slingeren.

Take a look at me, darling, come on, baby
Tell me what you see now, baby
I’m only half the man now, honey
That I used to be, Lord have mercy

En zo horen we in krap  drie-en-een-halve minuut maar liefst 32 baby‘s, 5 darlings en 1 honey de revue passeren. Een exorbitant aantal, zo ongeveer het dubbele van het bravere origineel. In plaats van dat de zoete woordjes bewust gekozen zijn om een verhaal te vertellen, lijken ze onderdeel van het dagelijkse idioom van de vertolker en bekruipt je bijna het gevoel dat ze per ongeluk aan het eind van iedere zin zijn beland. Stopwoordjes. Het is de typische smoothtalkerij die we ook kennen van Johnny’s staatgenoot Bruce Springsteen en de mooiboys uit de televisieserie Jersey Shore.

Wie zwicht er nou niet voor zo'n brok "piece of man"?

Over Springsteen gesproken, we horen zijn vaste handlanger Steve van Zandt (je weet wel, die Soprano) de helft van de zang in deze cover voor zijn rekening nemen. Als een trouwe wing man staat hij Johnny bij in zijn zoektocht naar liefde, of op zijn minst een vluggertje op het toilet van één van de vele discotheken aan de boulevard. Het is een klein doch vriendelijk gebaar richting de man die zijn gehele carrière in de schaduw van The Boss en zijn E Street Band zou moeten vertoeven. Zijn eerste drie platen (I Don’t Want To Go Home uit 1976, This Time It’s for Real uit 1977 en Hearts of Stone uit 1978) swingden de pan uit met een lekker rollende east coast-variant op de onmiskenbare Stax-sound.[2] Stuk voor stuk diamantjes die in de platenkast van iedere liefhebber van Amerikaanse rock zouden moeten glinsteren. Het merendeel bestond echter uit nummers die door Van Zandt of Springsteen waren geschreven. Vandaar de kwaliteit.

Toen Johnny in de jaren 80 zelf de hoofdschrijver werd, ging die kwaliteit dan ook snel achteruit. En zo ontkwamen Southside Johnny & The Asbury jukes niet aan hun tragische lot. Op handen gedragen worden in New Jersey, hoogstens een zesje krijgen van halfgeïnteresseerde Springsteenfans, en hopeloos genegeerd worden door de rest van de wereld. Trekken ze zicht er iets van aan? Nee hoor, het gezelschap swingt er anno 2012 nog steeds vrolijk op los. Al zijn onze casanova’s met de jaren wel wat minder charmant geworden…

  1. [1]‘Vrouwtjes’ zou hier stilistisch beter passen, maar ik krijg dat woord niet uit mijn vingers. Alleen in een voetnoot.
  2. [2]Over dat rollen: Keith Richards schrijft in zijn autobiografie dat “Everyone talks about rock these days; the problem is they forget about the roll.Roerend mee eens.

Tags: , , , , , , , , ,

-->