nummer van 30/01/2012 door

‘Ne Haber Arkadaslar’ van Armand

Monsterriff zonder winstoogmerk

https://youtube.com/devicesupport

Of ik Armand ken? Ik was bij een vriend van me om een back-to-back set op te nemen. Dat doen we wel meer. Hij heeft veel meer dj-ervaring dan ik en ik grijp kansen als deze dan ook telkens met twee handen aan. Hij is ook een bezeten cratedigger en muziekkenner met een collectie waar ik nog alleen maar van kan dromen. Zo’n dj-set met hem opnemen is niet alleen op technisch vlak een leerrijke ervaring voor me; het is ook telkens een boeiende muzikale ontdekkingsreis. Elke keer haalt haalt hij wel een paar platen uit zijn kast waarmee hij me verbaast. Zo ook twee weken geleden. Of ik Armand ken? Het was het eerste wat hij vroeg toen we voor de draaitafels stonden. “Armand, is dat niet die Belgische bluesman?” dacht ik bij mezelf. Ik bedacht me dat dat Roland is. Gek is dat toch niet, dat ik eerst aan mijn landgenoot dacht? Ik haal hem wel eens door elkaar met de excentrieke Nederlandse protestzanger, wiens bekendste nummer ‘Ben ik te min?’ is.

Riffen op z’n Turks

“Hij heeft een nummer van Bariş Manço gecoverd op deze lp.” Bariş Manço is een grootheid in de Turkse popmuziek en maakte in de jaren zestig en zeventig fantastische psychedelische pop.[1] Over mijn interesse in Turkse muziek uit die periode heb ik het al eerder gehad. Net zoals vele andere mensen heb ik de laatste tijd ontdekt wat een rijke popgeschiedenis het land heeft. En of ik benieuwd ben naar de bewerking van Armand!

Bariş Manço, liefhebber van een goede snor en een goede riff

Er wordt wel eens wat lacherig gedaan over “die gekke Turkse nummers waar Kris naar luistert”. Ik wijd die reacties veelal aan de -naar Westerse normen- ongebruikelijke instrumentkeuze, zoals de bağlama, en het aparte stemgeluid die de zangers en zangeressen vaak hebben. ‘Ne haber arkadaslar’ begint in dit opzicht niet goed. De zweverige melodie doet ongetwijfeld veel mensen al snel afhaken, maar geduld wordt beloond. Na 34 seconden verdwijnt de schelle toon van het blaasinstrument en kondigen wat pianotoetsen een nieuw begin aan. De nasale klank komt terug, maar er wordt geen Oosters riedeltje geblazen deze keer, maar een vette groove! Wanneer op 0:50 de drums en andere instrumenten inzetten, is het duidelijk dat je een onvervalste monsterriff voorgeschoteld krijgt.[2] Dit zou gewoon evengoed van de vingertoppen van Tonny Iommi kunnen komen!

Een beetje vriendelijkheid

‘Ne haber arkadaslar’ is, hoe kan het ook anders, een ontzettend idealistisch nummer, maar de tekst is bij vlagen te naïef voor woorden.

Alles ontnomen
Zijn zij gekomen
Naar het land der dromen
Het Turkenparadijs

Wacht eens even? Het Turkenparadijs? Bedoelt hij Nederland dan? OK, het zijn de jaren zeventig en van Fortuyn en Wilders is nog lang geen sprake, dus misschien was het wel een fantastisch land voor Turken om te wonen.

En wij weten het bij lange niet
Maar hij voelt zich hier niet thuis
Met zijn ega en zijn kinderen
En z’n brommer en z’n Turkse programma
Op de Duitse buis
Zo uit de toverhoed
Wat hebben ze ’t goed

Ik volg die gekke hippie niet meer. Ze voelen zich niet thuis, ondanks dat ze hier alles hebben. En hij zegt ook dat ze het hier goed hebben. Waarom dan?

Want in Turkije
Mag men niet blowen
Ook al doen ze het duizend jaar
Dan worden ze vastgezet
Voor een jaar of twee, drie
Zijn zij verstoken
Van de kleine geneugten
Die ze drogen onder hun bed

Ooooh, dat is het grote verschil. Daarom zijn die Turken hier zo graag. Natuurlijk is het niet zo simpel, maar ach, is dit ook niet de charme van het protestlied? En moet een boodschap echt complex zijn? Volgens Armand in ieder geval niet. “Een beetje vriendelijkheid is samengesteld door de makers uit nummers die gekozen werden op grond van hun inhoud. Dit is het eerste Nederlandse Werk dat niet primair wordt uitgebracht op commerciële gronden.” Ik zou eerder zeggen dat ‘Ne haber ardaskalar’ is geselecteerd op basis van een alles vernietigende riff, met of zonder winstoogmerk.[3]

  1. [1]Bariş betekent vrede. Zijn broer heet Savaş, wat oorlog betekent.
  2. [2]Ik heb helaas geen lijst van de gebruikte instrumenten kunnen vinden, maar het lijkt me duidelijk dat er niet gewoon drums, gitaar en bas gebruikt worden bij de opnames
  3. [3]De titel van dit stuk verwijst naar de Belgische term V.Z.W., voluit Vereniging Zonder Winstoogmerk. In Nederland wordt hiervoor de term ‘Vereniging’ gebruikt.

Tags: , , , , ,

-->