nummer van 28/12/2011 door

‘California’ van Sue Vickers

Binnen een uur van onwetende tot groot fan

Susie – California

Krap een jaar geleden, toen dit blog nog een schaamteloze, egoïstische etalage van mijn eigen dagelijkse beslommeringen en muzikale smaak was, schreef ik over mijn grote Manfred Mann-desillusie. Een kleine samenvatting: mijn vader is enorm fan, dat was ik ook, tot ik ging studeren en zijn halve platencollectie meegapte. Toen ik eindelijk eens wat uitgebreidere aandacht aan de band schonk dan de ritjes in de auto met altijd hetzelfde cassettebandje mij tot dan toe hadden toegelaten, kwam ik tot een schokkende ontdekking. Meer dan de helft van het oeuvre van Mann en zijn Earth Band bestond uit covers. Ze gaven het ook doodleuk toe, op de achterkant van hun elpees. Bruce Springsteen, Bob Dylan, John Simon… De mannen hadden smaak. Eenmaal van de schrik bekomen, was ik verheugd te ontdekken dat de band zich er bewust op had toegelegd om elke plaat te voorzien van een Dylan-cover. Ook gaf de ontmaskering van Manfred Mann’s Earth Band mij een missie: ik zou een thema-cd maken voor mijn vader, met de beste originele versies van nummers die de band had gecoverd.

Manfred Mann’s Earth Band – The Originals

Afgelopen kerstavond was het zover. Eindelijk kon ik de zorgvuldig samengestelde compilatie onder de boom leggen, speciaal voor mijn vader.[1] Dezelfde avond namen wij nog deel aan het feest der herkenning. Voor mij was Sue Vickers’ ‘California’ een hoogtepunt, vooral door de moeite die ik in het vinden ervan had gestoken. Het was de laatste track die ik verzamelde; het had weinig gescheeld of ik had nooit geweten dat mijn favoriete Manfred Mann-nummer überhaupt een cover was. Op de achterkant van hun plaat Watch wordt het nummer namelijk toebedeeld aan ene Vickers. Da’s Mike Vickers, dacht ik natuurlijk, de gitarist van de band. Logisch. Wikipedia was het met me oneens. Niet Mike, maar zijn vrouw Sue schreef de prachtige, dromerige ode aan de staat met de mooiste stranden van Amerika.

California by Manfred Mann's Earth Band

De krochten van het internet

Toen begon de ellendige zoektocht naar het origineel. Hoe obscuur kan de vrouw van een Manfred Mann-bandlid nou precies zijn, vraag je? Nou, een Google-zoekopdracht op “Sue Vickers” spreekt boekdelen. Geen online reputatie, geen Wikipedia-pagina, een erg kaal en eenzaam paginaatje op discogs.com, geen vermelding op Allmusic, geen video’s op YouTube, en natuurlijk al helemaal geen vermelding in de Top 2000. Als je als folkartieste qua page rank overtroefd wordt door naamgenoten op LinkedIn heb je het niet goed gedaan. De enige pagina’s die naar boven komen en enigszins te maken hebben met de Sue die wij zoeken, bieden ons slechts de songtekst van ‘California’, met daarboven in koeienletters BY MANFRED MANN’S EARTH BAND en daarachter tussen haakjes SUE VICKERS. De onverschrokken Googlekoning komt misschien nog te weten dat Sue na haar huwelijk met Mike Vickers pas echte liefde vond bij John ‘Rabbit’ Bundrick, de toetsenist van The Who. Dat is nu net de essentiële informatie die we nodig hebben om de originele versie van ‘California’ te vinden. Eindelijk. Trots bovenaan de pagina het resultaat van de zoekopdracht “Sue Vickers Bundrick California”. Het was een lange, avontuurlijke zoektocht, maar we hebben ‘m. Ze heeft het ons ook niet makkelijk gemaakt: het eerste wat opvalt op de enige pagina waar wij een mp3’tje kunnen beluisteren van de originele versie, is dat Sue de artiestennaam Susie hanteerde. Wie doet dat nou? Zelfs al zou je zoeken op “Susie California”, dan had je haar nooit gevonden.

De heilige graal

Maar goed, zoals gezegd: we hebben ‘m. De heilige graal, in de vorm van een knisperende, gruizige thuisopname. Eerste indruk: ‘California’ was dus ooit een folk song. Op zich logisch, maar ik was toch verrast. Tweede indruk: Sue heeft een engelenstem. Een soort Britse Joni Mitchell zingt je zachtjes toe en laat je wegdromen bij de beelden van palmbomen, verleidelijke golven, cocktails, de mooiste ondergaande zon die je je ooit kon inbeelden.

One day I’ll make it out to California
See if  it’s what it seems
I’ve  been there many times before
But only in my dreams

Och Susie, Sue, Vickers, Bundrick, wat je naam ooit ook is geweest. Wat is er van jou en je mooie stem geworden? Heb je de golden state ooit bereikt? Heb je nog meer ongehoorde pareltjes op één van je vele namen staan? Het internet brengt daarop goed en slecht nieuws. Ja, Sue heeft meer liedjes opgenomen, maar we moeten helaas ook constateren dat de vrouw, waarvan je alleen maar op basis van haar stem een beeld zou kunnen vormen, op 9 april 2007 is overleden. Het is een tumultueuze rit, zo’n Google-sessie. Het ene moment heb je nog nooit van een persoon gehoord, zelfs geen noot muziek, en nog geen uur later ben je als groot fan lichtelijk aangedaan door het nieuws van haar verloren strijd tegen kanker. Wat een narigheid. De playknop is dan nog je enige troost, maar wel een hele goede. Oogjes weer dicht. De denkbeeldige strandstoel wacht. One day I’ll make it out to California.

  1. [1]De rest van jullie kan hem hier downloaden

Tags: , , , , , , , , , ,

-->