John Simon – Davy's On The Road Again

Yes, mijn vijftigste post is een feit. Geheel in de lijn van afgelopen week is het weer eens veel te laat geworden. Misschien moet ik dit blog ‘nummer van de nacht’ gaan noemen. Maar dit keer heb ik een goede reden: ik heb kosten noch moeite gespaard om met dit wonderschone liedje op de proppen te kunnen komen.

Gebroken gewoonten

Ik heb mij voorgenomen om bij de volgende vijftig posts met een aantal gewoonten te gaan breken. Zo is het mij wonderbaarlijk genoeg gelukt om tot dusver geen enkele (hoofd)artiest te recyclen. Dat is natuurlijk hartstikke mooi, maar het heeft mij een aantal van mijn favorieten doen verwaarlozen. Nu ik elke dag driftig op zoek bent naar iets nieuws, schieten de bands waar ik normaal gesproken wekelijks naar luisterde er bij in. En dat verdienen ze niet. Wat ik nog het meest mis, is het luisteren naar The Band. En daarom is het aankomende maandag t/m vrijdag The Band-midweek op dit blog. It’s gonna be a fun ride.

John Simon

Als kleine voorbode op de The Band-midweek staat dit blog vandaag in het teken van hun producer John Simon. Dat kon niet anders, want het heeft me zo ongeveer de hele dag gekost om deze versie van “Davey’s on the road again” op te sporen. Ik heb niet eens de tijd gehad om andere muziek te luisteren. Het was de moeite waard.

Manfred Mann’s Earth Band

Waarom al die moeite? Nou, daarvoor moeten we even een hele tijd terug. Ik zat vandaag bij mijn vader in de auto, en moest denken aan hoe we vroeger al-tijd naar Manfred Mann’s Earth Band luisterden als we een eindje gingen rijden. Waarschijnlijk heb ik in mijn jeugd geen plaat vaker gehoord dan hun greatest hits-album.

Ik was dan ook zeer gedesillusioneerd toen ik jaren later op mijn studentenkamertje ontdekte dat 80% van hun oeuvre uit covers bestaat. Ik confronteerde mijn vader met de songwriting credits die achterop de LP stonden, maar hij wilde me maar niet geloven. “Blinded by the light“? Da’s van Bruce Springsteen. “Spirits in the night“? Idem. “The mighty Quinn“? Bob Dylan. En zo gaat de lijst nog wel een tijdje door.

Missie

Nu ik eenmaal van de schrik bekomen ben, heb ik een missie. Ik wil graag alle originele versies van de nummers op Manfred Mann’s greatest hits-plaat opsnorren, en in dezelfde volgorde op een cd’tje branden voor mijn vader. Gewoon, omdat het kan. Dacht ik. Totdat ik bleef steken bij “Davy’s on the road again”. Niet te vinden.

Davey’s on the road again

Dit nummer was een grote hit voor Manfred Mann’s Earth Band, maar des te obscuurder is het origineel.

Google leerde mij maanden geleden dat “Davey’s on the road again” (jawel, het origineel heeft een extra ‘e’) is geschreven door The Band-gitarist Robbie Robertson, samen met John Simon. Het staat op John Simon’s album uit 1970, waarop een all star cast te horen is waarvan er al velen op dit blog zijn langsgekomen. Eddie Hinton? Check. Bobby Whitlock? Yup. Een waar feest, met louter artiesten die ik enorm gaaf vind. Mij hoor je niet klagen.

Dus we hebben een all star cast te pakken, en toch is deze plaat nooit aangeslagen. Is het dan zo slecht? Integendeel. De heerlijk slepende muziek doet denken aan het beste werk van The Band, en Simon’s beleefde vocalen en gevoel voor popmelodieën zal menig Beatles-fan aanspreken. Deze versie is zoveel genuanceerder dan de seventiesrock van Manfred Mann, dat de cover bij het wederhoren bijna als een parodie aandoet.

Manfred Mann's Earth Band – Davy's on the road again (Live)

Maar ik wil hier geen discussie beginnen over welke versie het beste is. Manfred Mann en zijn Earth Band hebben kunnen genieten van hun succes, en Simon zal er financieel ook niet op achteruit gegaan zijn. Ik ben allang blij dat ik eindelijk deze MP3 (en de rest van het album!) heb kunnen bemachtigen. Een prachtig stukje muziek, dat bewijst dat onbekend niet altijd onbemind maakt.

Tags: , , , , ,

-->