nummer van 23/12/2011 door

‘The Dive’ van Fool’s Gold

Robert Smith aan de sangria

Fool's Gold – The Dive

Kijk, als dit blog Album van de Dag had geheten, dan had het waarschijnlijk lang geduurd voordat Leave no Trace van de band Fool’s Gold langs was gekomen. Dat album is dit jaar nog uitgebracht, klinkt heel aardig, maar heeft niet veel stof doen opwaaien. Komt in weinig jaarlijstjes voor. Niet dat dat laatste mij wat interesseert; Feists Metals wordt in de meeste jaarlijsten van 2011 die ik ben tegengekomen gewoon óvergeslagen. Tsk. Dit blog gaat gelukkig om losse nummers en dan, ja dan mogen we Fool’s Gold niet vergeten.

O denneboom

‘The Dive’ is het übervrolijke openingsnummer van Fool’s Golds tweede plaat, een zorgeloos The Curesque-liedje -ik zou bijna zeggen bijdragend aan het kerstgevoel dat me sinds vanochtend is overvallen, maar daar heeft de uit Israël afkomstige bassist/zanger Luke Top (echte naam Nativ Top) waarschijnlijk weinig mee. Het lijkt vooral bedoeld als (na)zomerliedje. De harde kern van deze ‘afropopband’, naast Top ook gitarist Lewis Pesacov, woont dan ook in L.A., waar het, zoals je weet, altijd (na)zomer is.

Zomer en kerst, afropop en new wave. Het is de manier waarop schijnbare tegenstellingen samensmelten tot iets unieks wat dit tot zo’n heerlijk liedje maakt. Robert Smith of Morrissey in bloemetjeszwembroek aan de sangria op een luchtbed in een zwembad in Hollywood, Oud en Nieuw vieren op Hawaï; je hoort het er in terug.

De bonte stijlmix is het resultaat van het verlangen van de heren om met al hun muzikale ideeën te experimenteren, aldus Top in een interview uit 2009:

When we started jamming, the number one rule we had was that we wouldn’t restrict ourselves. We wanted there to be a place where we could throw out these out-of-left-field ideas. 

Daarbij hoorde ook zingen in het Herbreeuws; zowel hun eerste album als Leave no Trace bevatten liedjes gezongen in het Herbreeuws. Een natuurlijk gevolg van dat muzikale experimenteren, stelt Top, die in een ander interview ten tijde van de eerste plaat vooral de internationale uitwisseling van muziek als inspiratie benadrukt:

…there’s something about this thing that happens when like, for instance, Touareg music, from Mali, is completely inspired by American rock music. And like, with tropicalia, you’ve got bossa nova, Beatles, and psych rock all thrown together.

De zanger vindt het gewoonweg amazing, hoe ver muziek kan reiken.

And for me, whether it’s because of wiring or DNA or whatever, when I hear Ethiopians singing with an American soul tinge to it, I find it to be absolutely soul-shattering. It’s amazing to hear people reaching outside of their own world. And that’s what we’re trying to do, to continue that tradition and conversation.

Top, bedankt voor de tips! Ik heb jullie optreden op Le Guess Who? nog geen maand geleden dan wel moeten missen, ter compensatie zal ik me de komende kerstdagen gaan verdiepen in soulvolle Ethiopianen, rockende Malinezen en reggae uit Zimbabwe. Het sneeuwt toch niet.

Tags: , , , , , , , ,

-->