nummer van 13/12/2011 door

‘This mystic decade’ van Hot Snakes

Jammer dat ik ze weer heb moeten missen

Hot Snakes – This Mystic Decade – Audit In Progress

Hot Snakes uit San Diego was misschien wel de coolste band die rond de eeuwwisseling bestond. De band maakte tijdens zijn bestaan (1999 tot ergens in 2005) drie weergaloze platen vol jengelende gitaren, stuwende ritmes en mooie melodieën. Onlangs speelde de band een paar concerten in Europa, rondom het fameuze All Tomorrow’s Parties in Engeland. Helaas deden ze Nederland niet aan en miste ik een optreden van de band, net als in 2005.

De gitaristen en bandleiders van Hot Snakes, Rick Froberg en John Reis, speelden in de eerste helft van de jaren negentig al samen in indielegende Drive Like Jehu. Reis maakte daarna naam over de hele wereld met Rocket From The Crypt en Froberg stortte zich op zijn tekenwerk. Ook na Hot Snakes gingen ze allebei hun eigen muzikale weg; Froberg formeerde in Brooklyn de band Obits en Reis bleef in het zonnige San Diego om The Nigth Marchers op poten te zetten.

Suicide

Automatic midnight was de eerste plaat en kwam uit in 2000. De plaat draaide ik grijs, maar pas nadat ik over mijn eerste teleurstelling heen was. De band had namelijk geen bassist. Hoe kon je nou geen bassist hebben, vroeg ik me af terwijl ik naar de muziek luisterde en credits en artwork bestudeerde. Erger nog, ze hadden om de een of andere reden een orgel voor het lage werk. De teleurstelling was ik snel te boven, helemaal toen het trucje met het opstarten van het orgel, mijn favoriete moment van de plaat werd. Luister maar eens naar het gemene en Suicide-achtige ‘Salton City’:

Hot Snakes – Salton City

‘This mystic decade’, dat boven dit stukje prijkt, staat op het laatste album, Audit in progress (2004). In dat nummer is een kenmerkend Hot Snakes-trucje te horen. Na de eerste acht openingsmaten, strummen de gitaren steeds drie tellen om in de vierde tel een snelle akkoordenwisseling te spelen. Typisch Hot Snakes.

The Wipers

Jaren geleden was ik met een vriend in gesprek over hoe goed Hot Snakes was. Een jaar eerder had hij ze zien spelen in de bovenzaal van Paradiso. Ik woonde toen nog niet in Amsterdam en was te moe die avond (noem het lam) om naar Amsterdam te treinen. Hij vertelde over hoe het optreden door materiële pech werd gekenmerkt; gitaren vielen uit, dat soort werk. Toen eenmaal alles weer aan de praat was, speelde de band met zo’n intensiteit dat die alle misfortuin van daarvoor deed verbleken. Aldus die vriend.

Gaandeweg het gesprek kwam ik er achter dat hij nog nooit van een van bands grootste invloeden had gehoord, dus zette ik voor de grap The Wipers op. Het gros van de nummers op Over the edge (1983) van The Wipers heeft namelijk een soort intro waar Hot Snakes ook mee uit de voeten kon. ‘Ah, Hot Snakes’, zei hij toen de muziek begon. Ik lachte, mijn opzetje was geslaagd.

‘Doomtown’ van The Wipers:

Wipers – Doom Town

‘Suicide invoice’ van Hot Snakes, van hun tweede album Suicide invoice (2002):

https://youtube.com/devicesupport

Duidelijk dus waar Hot Snakes de mosterd vandaan haalde, of eerbiediger gezegd; zich door liet inspireren. Want om het nou een kopie te noemen, daar klonk de band toch te eigengereid voor. Jammer dat ik ze weer heb moeten missen.

Tags: , , , , , , , , , , ,

-->