nummer van 10/12/2011 door

’24 mile baci’ van Adriano Celentano

Iedereen droomt weleens over gangsters

Adriano Celentano – 24000 baci

Hieronder volgen vier korte verhalen afkomstig uit de film ‘J’ai toujours rêvé d’être un gangster’ (ik heb er altijd van gedroomd gangster te zijn), de debuutfilm van Samuel Benchetrit. Als je van plan bent de film binnenkort te gaan kijken, wacht dan even met het lezen van deze post. Het liedje kun je natuurlijk wel alvast beluisteren. Veel plezier.

Nummer 1

Een jong meisje, per toeval geboren in een rijke familie met alles binnen handbereik, is ongelukkig. Ze heeft echt geen mazzel, want twee onhandige criminelen willen haar gijzelen om wat van papa’s fortuin los te weken. Zoveel geld, hij voelt het toch niet. In de voicemails die ze op zijn telefoon achterlaten vergeten ze de locatie van het wegrestaurant te vermelden waar dochterlief later op de avond opgehaald kan worden in ruil voor een som geld die ze ook vergeten te preciseren. Het gijzelingsplan mislukt en ze brengen het meisje ’s avonds weer naar huis. Weer geen geluk voor haar, want ze konden het eigenlijk wel goed vinden samen.

Nummer 2

Twee grote Franse zangers treffen elkaar in de wc’s van een wegrestaurant. Ze hebben elkaar al zo’n twintig jaar niet gezien. Kop koffie, kop thee. Allebei zijn ze op tournee, in de herfst van hun carrière. De één verklapt dat in de koffer naast hem al zijn toekomstige liedjes zitten, de ander laat weten zijn liedjes altijd ter plekke te improviseren. “Wist je dat het nummer waar je het meeste succes mee hebt gehad eigenlijk van mij was? Ik had de melodie geschreven en jij hebt de tekst toen veranderd. Is niet erg, dat soort dingen gebeuren.” Van al die thee en beschuldigingen moet de man met de koffer weer gaan plassen. Als hij terugkomt, is zijn bagage weg, net als zijn gesprekspartner.

Nummer 3

Vier oude mannen staan rondom het ziekenhuisbed van een vijfde man die ligt te slapen. Hij had ergens elektrisch aan vast moeten zitten, zodat ze de stekker eruit hadden kunnen trekken. Dat was makkelijker geweest. Hoe moesten ze het nu doen? Verstikken met een kussen is te bruut. Ze nemen hem mee de auto in. Maar de weg is hobbelig en de slaper wordt wakker. Hoe konden ze hem zoiets aandoen? Ze waren toch vrienden? Ja. Maar hij had hen juist laten zweren dat ze hem niet in een ziekenhuisbed zouden laten wegkwijnen. Dat was zijn laatste wens; voor altijd rusten in de oude hut. De hut waar ze vroeger altijd bijeenkwamen, nadat ze voor de gein overvallen pleegden. Het is jammer dat de hut nu een wegrestaurant is geworden.

Nummer 4

Een man parkeert zijn auto tegenover het wegrestaurant dat hij wil gaan overvallen. Hij heeft zijn pistool de vorige avond weggegeven, dus hij steekt zijn wijsvinger uit onder zijn trui en doet alsof. De serveerster heeft niet in  de gaten dat ze overvallen wordt en schenkt hem tweemaal een kop koffie in. Hij verbrandt zijn gehemelte aan de eerste maar kijkt bij de tweede beter uit. Zij heeft haar baan als serveerster gekregen door te doen alsof ze haar baas redde van een overval, terwijl zij hem in werkelijkheid zelf van achteren neersloeg met een pistool die een anonieme bandiet bij haar achterliet. Ze biedt de man aan alsnog de overval te plegen – daar is hij tenslotte in eerste instantie voor gekomen. Vijf oude mannen aanschouwen het tafereel van een afstandje. Vier van hen wedden dat het de overvaller gaat lukken, één wedt van niet. Deze laatste wint die middag 200 euro.

De radio staat aan in het wegrestaurant. Ze draaien ’24 mile baci’.

Tags: , , , ,

-->