nummer van 14/10/2011 door

‘This land is your land’ door Sharon Jones & The Dap-Kings

De funky soundtrack van de revolutie

Terwijl Nederland zich deze week druk maakte om de verbale ver-plaswedstrijd tussen Peter R. de Vries en Sven Kockelman, het verlies van Oranje tegen Zweden, en of Ivo Niehe óóit weer op de buis zal komen, werd er op Wall Street hevig geprotesteerd. Niet zo hevig dat er nog geen uur later vanuit de bespiegelde wolkenkrabbers abseilende bankdirecteurtjes met zakkenvol goud in hun knuistjes verschenen, maar hé, wat wil je, in 2011. Goud is veranderd in een onzichtbare stroom van cijfers die misschien niet eens bestaan, en daar vul je geen zakken mee.

Zonder gein; de omvang van de aanklacht tegen ‘de rijken’ maakt best indruk, al is het afwachten of het wat oplevert. Dat afwachten is een probleem op zich. Als we hopen op verandering maar ondertussen alleen venijnig commentaar leveren op de spandoeken, speeches en outfits van de strijdlustige ‘arme’ mensen op tv, gebeurt er natuurlijk niks. Jelle Brandt Corstius‘ oproep bij De Wereld Draait Door afgelopen week −om komende zaterdag eenzelfde actie te ondernemen in Amsterdam en Den Haag− biedt in ieder geval de mogelijkheid van de bank af te komen en íets te doen.

Celebs

Enfin. Occupy Wall Street. Temidden van alle commotie in New York was daar Tom Morello, een van de vele celebs die ‘het volk’ een hart onder de riem kwam steken −al dan niet oprecht. Tom speelde op zijn akoestische gitaar het wonderschone ‘This land is your land’, Amerika’s meest bekende protestsong. Cliché? Misschien, maar dat is de crisis inmiddels ook. En dát is pas funest.

Tom Morello performs "This Land is Your Land" @ Liberty Park | Occupy Wall Street

Woody Guthrie

Folklegende Woody Guthrie schreef ‘This land is your land’, melodieus geïnspireerd door een gospelhymne, vanuit een puur gevoel van frustratie. Guthrie had de Grote Depressie begin jaren dertig met eigen ogen aanschouwd. Alsof de economische malaise nog geen beroep had gedaan op het doorzettingsvermogen van de Amerikaanse bevolking, werden delen van het land gedurende dezelfde periode eveneens getergd door immense stofstormenGuthrie kon net als veel anderen zijn gezin niet meer onderhouden en werd genoodzaakt op de bonnefooi rond te zwerven, op zoek naar geld. Vanuit deze omstandigheden zou zich uiteindelijk een echte protestzanger ontpoppen. Hij kon niet anders −wát kon hij anders? Verzet was noodzakelijk en dat zou hij fel uiten. Op zijn gitaarkoffer prijkte dan ook de leus “This machine kills fascists”.

Woody Guthrie-This Land Is Your Land

Het nummer was een directe reactie op de overdreven patriottistische liedjes die artiesten als Irving Berlin en Kate Smith de ether in slingerden (hieronder te zien). Met slim gevonden metaforen schaafde Guthrie aan het beeld dat tot dan toe over Amerika was geschetst: “As I was walkin’ I saw a sign there / And that sign said no trespassin’ / But on the other side it didn’t say nothin’ / Now that side was made for you and me!” Beetje anders dan ‘God bless America’ dus.

Kate Smith – God Bless America – 1938 Irving Berlin

Funky revolution

Anno 2011 is het moeilijk om in Amerika een protestactie bij te wonen zonder ‘This land is your land’ te horen. Doet Tom Morello het niet (en die doet het nogal vaak), dan is er altijd wel een andere zelfverklaarde troubadour zo gek te krijgen de massa op te zwepen. Nou ja, opzwepen… de gemoedelijke tokkels leiden meer tot reflectie dan een war against capitalism. Als we dan toch een soundtrack gaan kiezen voor deze revolutie, zeg ik: neem de funky versie van Sharon Jones & The Dap-Kings. Kan niet misgaan.

Tags: , , , , , , , ,

-->