The Black KeysBlakroc is beslist één van de gaafste collaboraties van het afgelopen decennium. Damon Dash, mede-oprichter van Rock-A-Fella Records, zag Ohio’s beste bluesrockduo The Black Keys een keer spelen en was direct hun grootste fan. De sfeer en de groove van de band spraken hem aan, en overtuigden hem ervan dat hij eindelijk een band was tegengekomen, die een hiphop/rock-crossoverplaat zouden kunnen maken die eens niet verschrikkelijk fout was. Dash bracht beide heren van The Black Keys in contact met rapper Jim Jones en boekte in 2009 elf studio-dagen, waar ze ter plekke nummers zouden schrijven en opnemen.

All star cast

Op de eerste dag kwam, tot groot genoegen van de Keys, hun idool Mos Def de studio binnenwandelen. In principe zonder reden; Mos Def is gewoon een goede bekende van de dienstdoende producer en kwam even langs om wat rond te hangen. Bij het horen van de beats raakte hij direct enthousiast, en hij stond erop dat hij mee zou doen aan dit project. Direct was het idee geboren om nog veel meer gastrappers uit te nodigen, en zo werden binnen elf dagen elf hiphoptracks opgenomen met onder meer Ol’ Dirty Bastard (postuum), RZA (evenals ODB van de Wu-Tang Clan), Q-Tip (van A Tribe Called Quest) Ludacris en nog veel meer grote en mindere helden.

Videoverslag

Het resultaat mag er wezen. De muziek van Blakroc klinkt levendig, groezelig en authentiek, zoals alleen een hiphopplaat kan klinken wanneer deze met echte instrumenten tot stand is gekomen. Het bluesorgeltje van The Black Keys valt op veel nummers prima op zijn plaats, en je kunt gerust zeggen dat dit wat beats en muzikale invulling betreft een unieke hiphopplaat is geworden. Maar het is op dit album natuurlijk vooral smullen geblazen om de all star cast aan rappers die hun bijdrage hebben geleverd. Extra gaaf is dan om te zien hoe de nummers tot stand zijn gekomen, en hoe de rappers stuk voor stuk opleven wanneer ze deelnemen aan het creatieve proces in de studio. Op Blakroc’s website is van iedere opnamedag een verslag te zien, en ik kan je verklappen: die wil je echt niet missen. Bij elkaar opgeteld zorgen zij voor de gaafste ‘muziekdocumentaire’ die de afgelopen paar jaar is ‘uitgekomen’.

“Ain’t nothing like you” met Mos Def en Jim Jones is (vandaag) mijn favoriete nummer van het album, maar hoogtepunt van deze video-afleveringen is met stip die met RZA. Meneer komt binnen, rookt een jointje en pikt meteen de producersstoel in. Het is duidelijk dat RZA niet van plan is alleen maar te komen rappen. Hij pakt een gitaar en begint compleet maffe, nare onzin te spelen. “Wat DOET die vent”, hoor je iedereen in de studio denken. Maar wanneer je vervolgens de beat hoort met RZA’s gitaarspel erin, valt alles op zijn plek. Die brutaliteit is prachtig. RZA is zoveel meer dan een rapper, en grijpt iedere kans aan om dat te bewijzen. Wat een genie. Een scene later zie je hem dan eindelijk voor de microfoon, zijn tekst lezend vanaf zijn smartphone. Al rappend scrollt hij met zijn duimpje naar beneden om zijn flow bij te kunnen houden en de woorden op tijd te lezen. Gewoon schitterend. Snel kijken.

Tags: , , , , , , ,

-->