nummer van 21/04/2011 door

‘China girl’ van Iggy Pop

Gefeliciteerd Iggy!

Visions of swastikas in my head and plans for everyone; it’s in the white of my eyes. Een tekst die David Bowie in zijn hitversie van “China girl” niet de lading heeft kunnen geven die het verdient, geeft je op 1:56 de kriebels in deze originele versie, afkomstig van het album “The Idiot” uit 1977. Pop en Bowie schreven dit nummer samen, in Berlijn. Het heeft die typische, ontzettende sound die veel van Bowie’s creaties uit zijn Berlijn-periode hebben. Misschien had hij zijn cover in die tijd direct al op moeten nemen, want alles waar zijn eigen hitversie enigzins naar hint, is in deze opname in overvloede aanwezig. Naargeestige, beklemmende beelden spoken door je hoofd wanneer je naar Iggy’s stem luistert, of naar de teksten waarvan nog steeds wordt gespeculeerd wat ze nu precies betekenen.

David Bowie, de producer

Hiermee wil ik Bowie’s talent overigens absoluut niet ondermijnen. In tegendeel, hij is van onschatbare waarde geweest voor Iggy Pop’s doorbraak naar het grotere publiek. Die kwam vooral bij het uitkomen van de plaat die “The Idiot” opvolgde: “Lust for life”. Een heuse popbijbel die iedere muziekliefhebber in huis zou moeten hebben. Ik heb Bowie’s positieve invloed op muzikanten als Pop en ook Lou Reed altijd fascinerend gevonden. Leg “Lust for life” eens naast “Transformer” en hoor de vele gelijkenissen in aanpak die Bowie als producer hanteerde. Vergelijkbare songstructuren, dynamiekwisselingen en natuurlijk zijn eigen onmiskenbare stem in de achtergrond. Pas wanneer je deze twee platen met elkaar vergelijkt besef je wat voor grootheid dit was op productioneel vlak: hij kon twee eigenzinnige artiesten op hun best laten klinken, en toch zijn eigen stempel duidelijk achterlaten.

 De cover

Alsof Bowie nog niet al genoeg te bewonderen is om zijn capaciteiten in de studio, blijkt hij in zijn relatie met Iggy Pop ook nog bijzonder barmhartig. De enige reden dat Bowie in de jaren ’80 namelijk met een nieuwe versie van “China girl” kwam, was dat Pop financieel compleet aan de grond zat. Hij had zijn geld en gezondheid verkwist aan drugs. In plaats van hem te laten vallen, bracht Bowie “China girl” uit als radiovriendelijke popsong. De hit bracht miljoenen dollars op, waar Pop als medeschrijver de helft van kreeg. Daar heb je vrienden voor…

Tot slot wil ik nog even een discussie oprakelen, waar ik laatst mijn hoofd al over gebroken heb. Dit nummer is er het perfecte voorbeeld voor. Ik heb het over het vraagstuk “wat is een cover?”. Wikipedia beweert het volgende:

Een cover in de moderne (pop)muziek is een bewerking van een bestaand lied door een andere artiest dan de oorspronkelijke componist/uitvoerder.

Alles goed en wel, maar er wordt hier dus (waarschijnlijk bewust) geen duidelijk onderscheid gemaakt tussen de componist en de uitvoerder. Bowie is in het geval van “China girl” medecomponist, maar niet de originele uitvoerder. Is zijn versie dan een cover van Iggy Pop? En wat te denken van Bruce Springsteen, die “Fire” schrijft voor de Pointer Sisters, maar later zijn eigen variant uitbrengt? Covert hij dan zichzelf? Of de Pointer Sisters? Is het andersom? Of is hier helemaal geen sprake van een cover? Oh bloglezend Nederland, verlos mij van deze lastige vraagstukken.

Tags: , , , , ,

-->