Joan Wasser heeft het moeilijk gehad. Ze was in 1997 de verloofde van Jeff Buckley, toen deze verdronk bij een spontane zwemsessie in de Wolf River in Memphis, Tennessee. Later raakte ze bevriend met Elliott Smith, die in 2003 eveneens tragisch om het leven kwam. Aan Smith droeg zij dit adembenemende nummer op, dat live het best tot zijn recht komt.

 

Elliot Smith

 

Als je Elliott Smith al niet kent van zijn fantastische soloplaten “Elliott Smith” en “Either/or”, dan ken je hem wel van de soundtrack van de film “Good will hunting”. Smith sierde de film op met een aantal nummers, waarvoor hij in 1998 zelfs een Oscarnominatie kreeg. Zijn ingetogen, schuwe liedjes waren stuk voor stuk schitterend en lenen zich in het algemeen goed als dramaversterkende filmmuziek. Luister bijvoorbeeld ook naar zijn “Needle in the hay”, in deze kippenvelafdwingende scène uit de film “The royal Tenenbaums” (aanrader!):

 

De ironie wilde dat Smith uiteindelijk in eenzelfde situatie terecht kwam als Luke Wilson’s personage in bovenstaand filmpje. Op 21 oktober 2003 kreeg hij een ruzie met zijn vriendin Jennifer Chiba, die zich opsloot in de badkamer om even tot rust te komen. Nadat ze een schreeuw hoorde en vervolgens de deur opendeed, zag ze Elliott op de grond liggen met een mes in zijn borst. Even later zou hij in het ziekenhuis bezwijken aan zijn verwondingen.

 

We don’t own it

 

Joan as Policewoman tourde regelmatig met Elliott Smith, toen ze nog in de band Those Bastard Souls speelde. Het klikte ongelooflijk tussen de twee, en Smith’s dood kwam voor haar dan ook als een enorme klap. Het is daarom niet vreemd dat ze het nog steeds af en toe te kwaad krijgt bij een live-uitvoering van “We don’t own it”.

 

Naast Buckley en Smith heeft Joan nog veel andere high-profile muzikanten gekend. Ze heeft samengewerkt met onder andere Anthony and the Johnsons, Rufus Wainwright, Lou Reed, Nick Cave en Sheryl Crow. Maar eigenlijk heeft ze al dit genamedrop niet eens nodig. Joan is gewoon een vrouw met een gitaar, en heeft de bijzondere gave om je binnen enkele tellen bij je lurven en kladden te grijpen. Zelfs wanneer je door de ruis van een slecht gefilmde livevideo op YouTube moet luisteren. Haar gitaarspel is bijzonder origineel en knap, maar haar songwritingtalenten zijn zo mogelijk nog unieker. Wasser is een geschoold violiste, maar anders dan veel van haar conservatoriumgenoten weet zij haar klassieke achtergrond effectief in te zetten voor pure gevoelsmuziek. Een perfecte balans tussen technisch knap spel en een oprechte overdracht, waarmee ze Elliot Smith’s herinnering eer aan doet.

Tags: , ,

-->