Het concert van Roger Waters in de Gelredome vanavond was magistraal. Een waanzinnig spektakel met gave animaties, poppen en een geweldige sound heeft “The wall” meer dan eer aan gedaan. Maar het enige wat aan het eind van de avond nog door mijn hoofd spookt is dit fantastische nummer van Sam Cooke. Het werd vlak voor de set van Waters gedraaid, en toverde een glimlach op mijn gezicht. Zo ontzettend mooi.

 

Ik had van tevoren iets heel anders in petto voor vanavond, maar muziek heeft zijn eigen wil en legt mij die zo af en toe op. Dus vandaar deze spontane koerswijziging. Sam Cooke it is.

 

Toen Cooke dit nummer in 1963 schreef en opnam, werd hij er zelf een beetje bang van. Het nummer klonk anders dan de rest van zijn repertoire en bracht hem terug naar het begin van zijn muzikale carrière als gospelzanger. Hij belde zijn muzikale broeder Bobby Womack op om hem uit te nodigen het te komen beluisteren. Sam liet het nummer horen door gigantische theaterspeakers en keek, naar het schijnt, dwars door Bobby heen. “What do you think, Bobby?”, vroeg hij, “It sounds like death… it’s just so eerie. It gives me the chill, Sam”. Cooke zei dat hij het ermee eens was en beloofde het nummer nooit uit te brengen als single, zo lang hij leefde. Beiden wisten ze dat er iets bijzonders op band was gezet, en beiden hadden ze geen idee hoe ze daarmee om moesten gaan.

 

Sam’s uitspraak “zo lang ik leef” werd wat sneller ingelost dan hij waarschijnlijk zelf dacht. Op 11 december 1964 werd hij vermoord in een hotelkamer en na zijn dood werd het nummer dan toch op single uitgebracht. Gelukkig niet zonder verdiend succes: “A change is gonna come” werd het geuzenlied van de civil rights movement en is vele malen gecoverd. Het wordt door een groot deel van zijn fans gezien als zijn beste compositie. Of het nu naar de dood klinkt of zijn magnum opus is, “A change is gonna come” bezorgt mij kippenvel. Ook in een uitverkocht Gelredome met een biertje van zes gulden (ja, dan lijkt het extra duur) in je hand. Ook nadat je net duizenden mensen vals en uit de maat John Lennon’s “Imagine” hebt mee horen zingen. En ook, jawel, wanneer je het nog steeds in je kop hebt nadat je een overdonderende Pink Floyd-set hebt gezien. Sam Cooke, wat een heerser.

Tags: , , , ,

-->