nummer van 30/11/2013 door

‘I’ll Be The Other Woman’ van The Soul Children

De geheime scharrel van Luther Ingram

The Soul Children – I'll Be The Other Woman

Een vreemdgaande man of vrouw is een dankbaar vertrekpunt voor het schrijven van een liedje. Als in een Griekse tragedie is er sprake van een lijdend mens dat, gesterkt door de moraal van de luisteraar, zijn of haar liefdesverdriet uitstort terwijl er met boze vingertjes wordt gewezen naar de boetedoener. Iemand heeft een grove fout begaan en niets is na het moment van erkenning lekkerder dan het aannemen van de slachtofferrol, wetende dat er bijval komt van ieder ander die ooit zo schaamteloos is bedrogen. Millie Jackson speelt die kaart met verve in ‘How Do You Feel The Morning After’ (1974), als ze haar voormalige geliefde vraagt hoe hij zich de ochtend na het overspel voelde: “How do you feel / The morning after / After you’ve given your love / To someone new.” Marvin Gayes ‘I Heard It Through The Grapevine’ (1966) mag prachtig zijn geschreven en gezongen, sympathie voor de gedupeerde speelt óók een rol in onze waardering voor het liedje. Ach, er zijn minstens zoveel succesvolle nummers over ontrouw geschreven als over ware liefde. Het ene sluit het andere immers niet uit.

Naar moraalridders luisteren kan even leuk zijn, maar dan raak je wel nieuwsgierig naar de andere kant van het verhaal. Gelukkig hebben ook vreemdgangers een gezicht gekregen in de muziekgeschiedenis. Ze worstelen met hun gevoelens en zijn in zekere zin ook slachtoffer, van de liefde. De onmogelijke liefde die ze niet bewust opzochten, maar die hen overviel. De vreemdganger staat tussen zijn partner en verboden liefde in; een van de mooiste uit die categorie moet toch wel ‘The Dark End Of The Street’ zijn, van James Carr, waaruit vooral angst klinkt: “They gonna find us, they gonna find us / They gonna find us Lord someday.” Of de maîtresse dan wel minnaar ook een stem krijgt? Uiteraard, ook die voelen wat af.

Neem The Soul Children, die in 1973 scoorden met een liedje wat later een van hun grootste hits zou blijken: ‘I’ll Be The Other Woman’, een nummer te belachelijk voor woorden waarmee de dames je toch in weten te pakken. Het begint gelijk met een ludiek idee, wat neerkomt op: ik wil best je minnares zijn, zolang je er maar geen andere minaressen op nahoudt (naast je vrouw).

I’ll be the other woman All your life Just as long as I’m the only one Other than your wife

Een van de eerste posts op dit blog ging over Luther Ingrams ‘If Loving You Is wrong, I Don’t Wanna Be Right’. In dit nummer – categorie liedje van een vreemdganger – geeft Ingram zonder blikken of blozen toe dat hij een vrouw én een minnares heeft. Hij is gewoon gek op zijn tweede liefje, en veel liefde kan toch nooit verkeerd zijn?

Luther Ingram – If lovin you is wrong i don't wanna be right

‘I’ll Be The Other Woman’ van The Soul Children lijkt een rechtstreeks antwoord op Ingrams hit, die twee jaar eerder uit was gekomen. Het is verbijsterend hoe je bepaalde tekstfragmenten uit de twee nummers perfect tegen elkaar af kunt zetten.

Zo zingt Luther:

Am I wrong to fall so deeply in love with you
Knowing I got a wife and two little children
depending on me too

De zangeres van The Soul Children stelt hem daarop gerust en laat zien dat ze vrede heeft met haar positie:

Home I know comes first
And second to that I’ll be

Waarop ze even later toch twijfel laat doorschemeren:

The neighbors are whispering Sayin’ you don’t care If you cheat on your wife for me You’ll cheat on me for someone else

Luthers stellige antwoord is vervolgens:

Your mama and daddy say it’s a shame It’s a downright disgrace Long as I got you by my side I don’t care what your people say

Ik ben zo verliefd op je, maar ik heb een vrouw en twee kleine kinderen – ik kom pas ná je gezin, dat weet ik heus wel. Mensen zullen praten – ach, laat ze maar praten. Toeval? Misschien. Maar zowel Luther Ingram als Shelbra Bennett (de leadzangeres in dit nummer) waren veelgeziene gasten in het Stax Records-hoofdkwartier. Het is niet onwaarschijnlijk dat ze elkaars pad hebben gekruisd. Misschien wáren ze wel geheime scharrels, zoals in hun liedteksten wordt gesuggereerd. Niets van deze insinuaties kan ik overigens kracht bijzetten met enig bewijs, hoe lang ik er ook naar zoek. We moeten het doen met deze twee nummers en de suggestie dat Stax een broeinest voor relaties was. Ingram vraagt zich ondertussen het volgende af:

Are you wrong to give your love to a married man?

Nou, Shelbra?

Lovin’ a married man This I really don’t mind

Zoveel vragen! Is dit nummer bewust als antwoord op ‘If Loving You Is Wrong…’ geschreven? Waren deze twee muzikanten verwikkeld in een gecompliceerde, verborgen romance? De naïviteit van ‘I’ll Be The Other Woman’ is hoe dan ook verrukkelijk. Het is een ultieme liefdesverklaring: gevangen als slaaf in een clandestiene relatie, maar er geen moment over nadenken deze te beëindigen. Het verlangen is te groot, het vlees te zwak. De liefde overkomt en maakt van iedereen een slachtoffer.

Tags: , , , , , , , , ,

-->